De spin

In dierenpark Amersfoort geef ik regelmatig sessies "Koele Knuffels". We vertellen dan iets over kakkerlakken, slangen en spinnen. Je komt dan meer te weten over deze dieren en je mag ze aaien of over je hand laten lopen. Eigenlijk is dit de mooiste dienst die je in het dierenpark als vrijwilliger mag doen.
Mensen vragen wel eens wat vindt je zelf het mooiste dier. Eigenlijk vind ik ze alle maal wel mooi om te laten zien en mee te werken. Maar ik denk dat de vogelspin toch wel mijn lievelingsdier is.
De emoties die de spin bij bezoekers oproept zijn soms ontroerend mooi.
Een tijd geleden kwam er een mevrouw die echt doodsbang was voor spinnen, toch wilde ze haar angst overwinnen. Ik vroeg haar te wachten tot het einde van de sessie, zodat ik alle aandacht voor haar had. Zodra ze in de buurt van de spin kwam begon ze heel hard te huilen van de spanning, maar ze gaf niet op en langzaam liet ik de spin over haar hand lopen. Ze wilde niet naar haar hand en de spin kijken. Ondertussen bleef ik tegen haar praten. De tranen rolde over haar wangen en ik vroeg of het nog wel ging. Ze knikte alleen maar en durfde zelfs even naar de spin te kijken. Ze bleef huilen en ik vroeg of ze wilde stoppen, maar dat wilde ze niet. De tranen van angst waren langzaam verandert in tranen van blijdschap zei ze tegen me. Ze was zo blij dat ze de stap genomen had. ik haalde spin weer van haar hand. Haar man stond vol ontzag met tranen ik zijn ogen naar haar te kijken. Meteen vroeg ze of ze nog een keer mocht. Natuurlijk mag dat zei ik. Nu zag ik een blij mens voor me staan, die ook echt kon genieten van de spin. Na afloop bedankte ze me een paar keer, later toen ik haar tegen kwam in het park, sprak ze me weer aan om me nogmaals te bedanken.

fotocredit: Germ Wind

Dieren en de emoties die ze kunnen oproepen het mooiste wat er is volgens mij. Je eigen angsten durven en willen overwinnen en vertrouwen op je eigen ik.

Wil je ook van je spinnen angst af? Kom gerust een keer langs in het dierenpark.

https://www.dierenparkamersfoort.nl/doen/dagprogramma/koele-knuffels/

Zwart en Harig

Mensen die weten dat ik als gids werk in Dierenpark Amersfoort vragen vaak of ik bijzondere dingen meemaak. Het antwoord is meestal ja, die maak ik mee. Daarom vandaag dan maar een blog geschreven over het wel en wee van een gids.

Toen ik in 2008 op 57 jarige leeftijd met prepensioen mocht van mijn werkgever, kwam mijn jongste dochter met een folder aan waarin vrijwilligers werden gevraagd voor het dierenpark. Dat is vast wat voor jou zei ze. Mij leek het ook wel wat, dus ik contact gezocht en op gesprek. Leek mij heel leuk om te doen, maar ik moest wel meteen aan de studie, De weg in het park leren, zelfs de plaats van alle toiletten moest je weten, alle dieren leren van stekelmuizen tot olifanten. Na iedere lesdag een toets maken die voldoende moest zijn en dat meerdere zaterdagochtenden. Na een algemene eindtoets mocht dan eindelijk het park in om bezoekers meer over de dieren en het park te vertellen. Daarna heb ik nog de aparte cursus "Koele Knuffels" (werken met slangen, vogelspinnen en kakkerlakken) en de rondleidingcursus gevolgd. Later kwam ook het huidige Dinopark erbij en dat betekende weer aan de studie, om alle tijdperken, namen dinosaurussen te leren.

 Iedere nieuwe uitbreiding in het park betekend weer bijleren. Sommige onderdelen/dieren hebben wat meer voorkeur dan de ander. Voor mij is vaak van belang met welke achtergrond een thema gebied is ontworpen/aangelegd. Ik probeer ook het ontwerp en doel van een gebied mee te nemen in mijn verhaal. Zo gaat voor mij een dier/thema/gebouw leven en kan ik het denk ik beter overbrengen aan de bezoekers.

Een voorbeeld is bijvoorbeeld de Stad der Oudheid, waar de relatie mens/dier op een mooie wijze kan worden verteld. Een belangrijk stukje is voor mij ook de Japanse tuin, omdat deze tuin in een historische context geplaatst kan worden met het ontstaan van het park.

Natuurlijk maak je ook bijzondere dingen mee tijdens je diensten in het park. Zo is het altijd een uitdaging om bezoekers die bang zijn voor spinnen toch zo ver te krijgen dat ze de vogelspin over hun hand laten lopen. Ook tijdens rondleidingen maak je dingen mee die bijzonder zijn of je voor altijd bijblijven. Ik heb een aantal keren een rondleiding mogen doen voor Make a Wish, dat zijn de dagen dat je kunt genieten van bijzondere mensen die blij zijn om hun lievelingsdier van dichtbij te kunnen bewonderen en met een glimlach op hun gezicht naar huis gaan, ondanks de vaak heftige verhalen die ik die dag meekrijg.

Natuurlijk zijn er ook bezoekers die je tijdens het vertellen van je verhaal volledig van slag kunnen maken. De meest bijzondere was wel de dag dat ik met een groep bezoekers door het park liep en vertelde dat de volgende dieren de chimpansees waren. Waarop een vrouw zei daar ga ik niet heen, die doen me te veel aan mijn ex denken, zwart en harig. De hele groep en ook ik zelf kwamen niet meer bij van het lachen.

Je snapt dat ik mijn rondleiding die dag niet meer op een normale manier heb kunnen afmaken.

Valentijn deel 2

Daar stond hij dan, op van de zenuwen voor de ingang van Dierenpark Amersfoort. Vanmorgen had hij bijna niet gegeten, alleen een beschuitje en een kopje thee. Daarna met de bus naar het station en vandaar de bus naar Hilversum om voor het dierenpark te kunnen uitstappen. Bij de gastenservice hadden ze hem al verwacht en stelden ze hem wat op zijn gemak. Meneer gaat u eerst even rustig een kopje koffie drinken in de Boerderij en dan kunt u daarna op u gemak naar het speciaal voor u gereserveerde bankje toe gaan. We hebben gekozen voor een plekje bij de Japanse tuin. Dat is makkelijk te bereiken en u heeft een mooi uitzicht op de vijver de de fontein.  Na de koffie was hij langzaam naar zijn bankje gelopen. Inderdaad een mooie plek. Nu maar hopen dat de rest ook goed zou komen. Zijn extra Valentijnskaart had hij al in zijn handen. Vanmorgen had hij ook besloten dat hij geen pak aan zou doen, zo kende ze hem eigenlijk niet. Gewoon in zijn spijkerbroek, zo voelde hij zich het meest op z'n gemak. Ook was hij zonder de rollator gekomen,maar had wel z'n stok meegenomen. Als hij niet te snel liep ging dat ook nog wel. Zij had vast de rollator wel bij zich, geloof zo'n blauwe met een netje eronder voor de boodschappen. Ongeduldig keek hij steeds naar het pad wat naar de lynxen liep, daar moest ze vandaan komen. Hij had onderweg al diverse andere mensen op bankjes zien zitten. De meeste vele jaren jonger dan hij. Wel werd een ouder echtpaar zag hij verrast op een serenade en bloemen. Dat bleken vaste bezoekers te zijn. Iedere dag kwam de man met zijn vrouw het park bezoeken begreep hij. Wat een mooi stel. Wie weet was dat straks voor hem ook weg gelegd.

Ineens zag hij haar, daar kwam ze de hoek om. Langzaam  kwam ze op hem toegelopen, een brede glimlach rond haar mond. Hij gaf haar een warme knuffel en een zoen. Dank je wel zei ze, wat een erg leuk idee van je. In haar mandje lagen de bloemen die het dierenpark geregeld had. Samen gingen ze op het bankje zitten. Ze zagen mij eigenlijk niet eens meer staan.


Ik kon nog wel een foto maken, wat een mooi stel. Samen zo'n Valentijnsdag beleven op zo'n mooie plek.
Natuurlijk heb ik wel gezorgd dat ze onherkenbaar op de foto staan. Met die sociale media weet je het maar nooit. Ik gun ze de rust van een mooi samenzijn.



Happy Valentijn .

Valentijn

Al dagen was hij zenuwachtig voor de dag van overmorgen. Welk pak zou hij aantrekken, dat blauwe of toch dat stemmige zwart? En zou ze ook wel komen vrijdag? Dat zou toch wel? 
Hij hoopte dat ze het hem niet kwalijk zou nemen. Maar ja voor het zelfde geld kwam ze gewoon niet.
Was ook niet niks om na al die jaren die uitnodiging te versturen met zijn naam er onder.
Al jaren stuurde hij haar met Valentijnsdag een kaart met alleen de woorden J'attendrai (ik zal wachten).
Vanaf de middelbare schooltijd was hij al gek op haar maar helaas was het allemaal anders gelopen. Zij was getrouwd met een ander, haar ouders vonden hem geen goede partij. En hij was met een ander meisje getrouwd. Nu was hij al weer 10 jaar weduwnaar. Maar al die jaren had hij toch die kaart verzonden.
Pas had hij haar weer na jaren gesproken, zomaar toevallig een paar keer bij de Hema. Over die kaarten had ze niks gezegd. Alleen dat ze ook al weer 5 jaar alleen was. Daarna was ze doorgelopen, maar ze had de laatste keer zijn hand toch wat langer vastgehouden bij het afscheid nemen.


Toen hij de krant opsloeg de volgende morgen zag hij die advertentie van het Dierenpark Amersfoort. Reserveer een Liefdesbankje. 
Meteen dacht hij dat hij nu eindelijk maar een keer van de gelegenheid gebruik moest maken om haar te verrassen met Valentijnsdag. De kaart zou hij gewoon weer versturen, maar het Dierenpark zou haar uitnodigen om naar het park te komen. Dan zou hij op een van de bankjes zitten met een mooie bos bloemen. Misschien konden ze ook  de Tour de l’Amour wel doen, waarbij een parkgids ze de romantische plekjes van het park zou laten zien en onderweg alles zou vertellen over de liefdesperikelen van de dieren.  Als afsluiting van de tour zouden ze hun namen achterlaten in het grote liefdesnest in de volière. Daarna misschien samen romantisch door het park struinen of een drankje nuttigen bij een knisperend haardvuur in Restaurant de Boerderij.


Maar ja zou dat nog werken na bijna 45 jaar? Hij was tenslotte al 65 en zij 69. 
Toch maar dat blauwe pak bedacht hij ineens, dat maakte hem wat jonger.
Hij pakte zijn rollator en ging de kaart op de bus doen, die was hij door alle zenuwen bijna vergeten. 

Paul Simon - Still Crazy After All These Years

I met my old lover

On the street last night

She seemed so glad to see me

I just smiled

And we talked about some old times

And we drank ourselves some beers

Still crazy after all these years

Oh, still crazy after all these years

Koninklijk

De grootte en de manen van het mannetje geven het dier een imposant uiterlijk, waardoor de leeuw in grote delen van de wereld bekendstaat als de koning der dieren. In Europa heeft hij deze rol overigens pas in de loop van de Middeleeuwen overgenomen van de bruine beer. De leeuw is vaak onderwerp van folklore en symboliek geweest. Zo staat de leeuw afgebeeld in de wapens van verscheidene landen, streken en steden, waaronder Nederland en België. De leeuw in het wapen van Nederland is een afbeelding van de Kaapse leeuw, een uitgestorven ondersoort van de leeuw. Maar er zijn naast de leeuw nog meer dieren met een titel. 

Zo heb je nog de keizerspinguïn en de koningspinguïn, De koningspinguïn is kleiner dan de keizerpinquin en feller gekleurd. De gekleurde vlekken langs de zijkant van de kop zijn bij deze soort ook niet verbonden met hun witte voorkant, in tegenstelling tot de keizerspinguïn. Het verenkleed is bij beide geslachten gelijk. Koningspinguïns worden vaak verward met keizerspinguïns, keizerspinguïns hebben echter een kromme snavel, koningspinguïns niet. 

Een ander dier met een titel is het Prins-Alfredhert een relatief kleine hertensoort met korte poten, ter grootte van een ree. Een volwassen exemplaar is ongeveer 120 tot 130 cm lang, 60 tot 80 cm hoog (schouder) en weegt 40 tot 60 kg. De staart is 8 tot 13 centimeter lang. Het mannetje is makkelijk te onderscheiden van het vrouwtje door het grotere formaat en gewei. Het Prins-Alfredhert heeft een vrij onopvallend uiterlijk, met een wollig bruine vacht en ovale witte vlekken op de donkerbruine rug en zij. De buik van het dier is crèmekleurig. Het heeft een relatief smalle kop met een puntig aangezicht. De kop is lichter bruin van kleur dan de rest van het lichaam en de ogen worden omgeven door lichtgekleurde vacht. De kin en hals van het Prins-Alfredhert is wit van kleur.

foto: Reinetta (site Blijdorp)

Een wat onbekender dier is vissoort: De Prinses van Burundi leeft in het Tanganyikameer in Oost-Afrika. In de buurt van rotsen en holen bezet een paartje een territorium dat zij verdedigen tegen indringers en belagers. 

Maar in Dierenpark Amersfoort leeft naaste de leeuw nog een koninklijk dier. Je moet er wel naar zoeken, wat hij valt bijna niet op. Het is het winterkoninkje. Op het goudhaantje na de kleinste vogel in Nederland. Een hele eer zou je zeggen, Winterkoning. Maar eigenlijk heeft het dier die naam als straf gekregen. Alle vogels besloten lang geleden dat er ook maar een koning voor de vogels moest komen. Ze bedachten een wedstrijd, wie het hoogst kon vliegen die mocht koning worden. De uil werd aangewezen als scheidsrechter, die was toen al als wijze raadsman benoemd. Na het aftellen vloog iedereen omhoog, grote stofwolken achterlatend. De arend klapwiekte op zijn gemak omhoog, de vogels onder hem riepen jij bent de koning, jij bent de koning, want niemand heeft hoger gevlogen dan jij. Langzaam begon de adelaar weer te dalen, toen plots een kleine vogel van tussen zijn borstveren vandaan kroop en omdat hij nog niet moe was omhoog begon te vliegen. Steeds hoger en hoger, ondertussen roepend : Ik ben de koning, ik ben de koning. "Jij de koning?" riepen de vogels boos, "door listen en lagen alleen heb je het zover gebracht," en nu verzonnen ze wat anders: die zou hun koning zijn, die het diepst in de aarde kruipen kon. Wat krabbelde de haan gauw een gat! Maar 't kleine naamloze diertje zocht een muizengaatje op, kroop daarin en riep met z'n fijn stemmetje naar boven: "Koning ben ik! Koning ben ik!" - "Jij de koning?" riepen de vogels nog veel bozer, "dacht je dat jouw listen golden?" Ze besloten, hem in z'n muizengaatje gevangen te houden en hem uit te hongeren.

De uil werd er als wachter voorgezet: die mocht de schelm niet laten ontsnappen, als 't leven hem lief was. Maar toen het avond geworden was, en de vogels door de inspanning van het vliegen bijzonder moe waren geworden, gingen ze allemaal met vrouw en kroost naar bed.
Alleen de uil bleef, staande voor het muizengat keek hij er met zijn grote ogen voortdurend in. Maar intussen, de uil werd óók moe; en hij dacht: "Je kunt altijd één oog dicht doen, met het andere blijf je toch wakker, en dan kan die kleine deugniet toch het muizengat niet uit." Dus deed de uil één oog dicht en staarde met het andere oog stokstijf in het muizengat. Het kleine kereltje stak even met zijn koppetje naar buiten en wou ontsnappen, maar de uil stapte meteen ervoor, en 't kleintje trok z'n koppetje weer in. Nu deed de uil het andere oog open en het ene dicht, en zo wou hij het de hele nacht om beurten doen. Maar toen hij z'n ene oog weer dichtdeed, vergat hij, het andere open te doen, en pas waren alle twee de ogen dicht, of hij sliep in. Het kleintje merkte dat al gauw en ontsnapte.
Van die tijd af mag de uil zich bij dag niet meer vertonen, anders zijn de andere vogels meteen achter hem aan en plukken hem aan z'n veren. Ze vliegt alleen 's nachts uit, maar de muizen vervolgt hij met z'n haat, omdat ze zulke lelijke gaatjes maken. En ook het kleine vogeltje laat zich niet zo graag zien want hij is bang dat 't hem z'n mooie veren kraag kan kosten, als hij betrapt wordt, 's Winters sluipt en wipt hij onder langs de heggen en als hij heel zeker van zijn zaak is, roept hij soms: "Koning ben ik!" en daarom noemen de anderen hem uit spot het Winterkoninkje.

Als je goed zoekt in Dierenpark Amersfoort je ze vast wel tegenkomen, vooral in het mooie Dinopark.         

Bronvermelding:

 http://www.beleven.org/verhaal/het_winterkoninkje

 http://nl.wikipedia.org/wiki/Leeuw_(dier)

 http://mijnfoto.diergaardeblijdorp.nl/gebruikers/Reinetta/photo/1257161804

Spannend!!

Met moeite loop ik de steile helling af, onder mijn voeten liggen spekgladde stenen. Voor me duikt plotseling een donkere tunnel op, voorzichtig loop ik verder, het pad stijgt ineens weer. Dan ineens sta ik in het licht, ik wordt verblind door de zon en dan staan ze ineens voor me, twee grote dieren kijken me aan, hun tanden blinken in het zonlicht. Ik duik van schrik de donkere tunnel weer in, vlieg een ander pad op en hoor de twee dieren achter me rennen. Voor me zie ik ineens een soort brug met touwen, ik trek me razendsnel aan twee touwen omhoog om zo hoog mogelijk boven de grond te komen. Onder lopen de twee dieren rondjes ondertussen me scherp in de gaten houdend. Aan het eind van de touwbrug zie ik een nis ik duik er snel in,maar glij meteen door een soort donkere tunnel verder en land plat op mijn achterste in het zand. Als ik langzaam opkrabbel staan een paar kinderen me verbaasd aan te kijken. Heeft u zich pijn gedaan meneer? Nee zeg ik het valt wel mee. Was u bang voor de hyena's? Hyena's? vraag ik. Nee hoor daar ben ik niet bang voor. O zei een kind dat dachten we even.

Ik loop gauw verder, die klim alles route is toch enger dan ik dacht.

foto: Irma van Plateringen

Als ik bijna bij de uitgang ben, hoor ik de hyena's nog lachen.

De Oude Stad (deel 2)

De Oude Stad

Gisteravond ging bij mij de telefoon, een man aan de lijn. Die stelde zich voor als Erik van Vliet en zei dat hij belde over de door mij gevonden foto's.
Hij mompelde iets van ik ben zo'n designer (ik dacht dat zeg je toch niet van je zelf) maar later bleek dat dat ZOO designer was. Dus u bedoeld Dierentuin ontwerper, zei ik. Ja dat is eigenlijk het juiste woord, maar ja ZOO designer klinkt internationaal beter zei hij.
Ik vroeg waarom hij dacht dat de foto's van hem waren (ze leken me al minstens 100 jaar oud) maar zo klonk hij niet.
Nou zei hij heeft u even wat dat is een heel verhaal.
Jaren geleden werkte ik als jongen in dierenpark Wassenaar waar ik dierenverzorger was.Ik kon toen al goed tekenen en maakte allerlei schetsjes van verblijven voor dieren. Iemand zei tegen me Erik daar moet je wat mee doen. Toen ben ik hard gaan studeren en zo ben ik dierentuin ontwerper geworden. (ik heb het verhaal hier iets ingekort, want als die man eenmaal begint met vertellen).

Maar wat heeft dat met die foto's te maken vroeg ik. Dat zijn eigenlijk foto's uit mijn werkdossier vertelde hij. Die heb ik bewust ouder gemaakt met zo'n fotoprogramma. Hierdoor konden de mensen beter zien wat ik bedoelde met een Oude Stad. Maar stamelde ik wat voor Oude Stad bedoelt u dan? Het lijken toch foto's van een Perzisch gebouw en beelden uit die tijd. Ook heb ik hier nog foto's van Tempels uit Egypte met afbeeldingen van Bavianen, kevers en hier ook nog een foto van een of andere tempelberg.

Kijk zei hij, ik wilde laten zien hoe mensen en dieren in verschillende periode's samen leefde. Daarom heb ik gekeken naar b.v. Hoe dieren op een voetstuk werden gezet, of als Goden aanbeden werden. Maar ook dieren die als gebruiksdier werden gehouden.
Weet u de kameel is daar een voorbeeld van. We weten vaak alleen dat je er op kan zitten, maar zonder kamelen waren er geen grote ontdekkingsreizen geweest en had Marco Polo nooit de zijderoute kunnen afreizen. Honderden jaren voor onze jaartelling werden kamelen al gebruikt en zijn hun afbeeldingen al te vinden op vazen in China. (ik heb het opgezocht en hij bleek gelijk te hebben)Kameel,
Tang Dynasty 618 - 907 AD
Daarom heb ik een Stad uit de Oudheid ontworpen waar je dieren tegenkomt die symbool staan voor de diverse relaties tussen mens en dier.Foto: archief Eemland
Er is een Paleis van koning Darius waar je aan de ene kant de status dieren zoals de tijgers kan bewonderen en aan de andere kant de afval opruimers uit de natuur, vale gieren en zadel jakhalsen. Ook vind je een Tempel uit Egypte waarop afbeeldingen staan van de dieren die als een God aanbeden werden.Rondom lopen een aantal van deze dieren de Bavianen.
Zo probeer ik steeds weer mensen attent te maken op de verschillende aspecten van ons dierenrijk en hoe wij daar als mens mee omgaan.
Waar kan ik die stad vinden vroeg ik. Nou gewoon hier in Amersfoort, in het Dierenpark Amersfoort.

O, zei ik daar werk ik als rondleider, moet ik toch nog eens alles beter bekijken. Dan kan ik die foto's dus gewoon even daar afgeven?

Ja dat kan zei hij, maar weet u dat ik ook schrijver ben net als u? Nee zei ik vertel. Dat kunt u beter even opzoeken op internet, want ik moet nu weg om een glijbaan te testen. Glijbaan? Ontwerpt u ook speeltuinen? Nee lachte hij, dat is voor een klim alles route in het dierenpark. Daar doen de dierverzorgers aan dierverrijking en ik doe aan bezoekers verrijking, kinderen kunnen over,door en tussen de dieren door klauteren en klimmen. Zo zien ze alle aspecten van de dieren. Weet u vertelde hij ik ben eigenlijk ook nog steeds een groot kind, zo blijf je jong van geest en nog sportief ook. Ik zie u wel verschijnen met mijn foto's en hij hing op.


Ik meteen op internet naar zijn boek gezocht en ja hoor gevonden: Het bonobo-alternatief.

Erik van Vliet is tevens ontwerper van : Het Rijk der Reuzen (Olifanten verblijf het grootste binnenverblijf (750 vierkante meter) van Nederland en een buitengebied (3300 vierkante meter) met vijver. Het binnenverblijf is qua formaat tevens het op twee na grootste van Europa.

Paradijshal

PARADIJSHAL

Na mijn dienst vanmiddag loop ik om even bij te komen van de drukte nog een rondje door dierenpark Amersfoort.
Bij de Japanse tuin in Dierenpark Amersfoort stop ik even om te genieten van de kleuren en kijk ik naar de schildpad gevormd uit grote stenen. Water loopt uit de denkbeeldige bek. Schildpadden staan in de oosters aangelegde tuinen voor wijsheid en een lang leven. Vanaf de tuin loop ik naar het nieuwe schildpaddenhuis. Binnen ga ik even rustig zitten om te genieten van de grote aldabra schildpadden. In het verblijf vliegen wevervogels en koereigers. De 3 aanwezige reuzen schildpadden bewegen zich langzaam door het verblijf en de wevervogels vliegen al kwetterend rond. De temperatuur van z'n 25 graden maakt me loom, maar ik geniet volop.

Ik loop aan de hand van mijn vader het Dierenpark Wassenaar binnen. We zijn zonet met de bus aangekomen . Door de grote hekken betreden we het in groen gelegen park. We gaan vrijwel direct door naar de Paradijshal. In de hal vliegen de vogels vrij rond tussen het mooi aangelegde groen.
Mijn vader en ik gaan op een van de bankjes zitten en genieten van alle kleuren en de vogelzang. Geduldig wijst mijn vader alle vogels aan en verteld wat het voor soort is. Die met die lange staarten zijn de paradijsvogels verteld hij. Zo leer ik langzaam als tien jarig jochie de dieren kennen.

Plots schrik ik op van het geluid van een koereiger, ik ben weer terug in het heden. Voor mij staat een schildpad die mij aankijkt en mijn gedachten lijkt te kunnen delen.

foto: Jan van de Zuidwind

En dat zou best eens kunnen We zijn bijna net zo oud de schildpad en ik. Dat is niet helemaal waar maar de reuzenschildpadden waren er toen in Wassenaar ook al, althans in mijn herinnering .
Voor mij heet dit nieuwe verblijf dan ook geen schildpaddenhuis maar gewoon "Paradijshal" . Ik denk dat Erik van Vliet de ontwerper, de geest van de oude Paradijshal uit Wassenaar heeft meegenomen naar Amersfoort. Samen met de schildpadden van de heer Louwman is wat mij betreft een stuk herinnering meegekomen. Een mooier verblijf kan ik op dit moment dan ook niet bedenken in het park.
Voortaan vertel in bij mijn rondleidingen niet meer alleen over de schildpad als wijs en oud dier maar ook over wat zij over onze weg door het leven kunnen vertellen.



Erik van Vliet is de vaste zoo-designer voor dierenpark Amersfoort. Zie voor zijn werk hier: http://www.erikvanvlietzoodesign.nl/#Home

De heer Jan Louwman was tot 1985 directeur van voormalig dierenpark Wassenaar.

Japanse tuin Dierenpark Amersfoort

Gister avond heb ik voor mijn collega vrijwilligers een presentatie over de Japanse tuin in Dierenpark Amersfoort gegeven.
Na een haperende start (mijn presentatie was gemaakt in de nieuwste versie van Powerpoint en dat pikte de laptop daar niet) maar na wat conversie werk kon ik dat beginnen.
Mijn presentatie was opgedeeld in een stukje over de Japanse cultuur met name de Shinto religie

CULTUUR

De Japanner heeft een bijzondere binding met de natuur. de natuur is een parallel met het leven van de mens,
Het ontluiken van de natuur in het voorjaar, de kracht van de natuur in de zomer,
het naderend verval in de herfst en de uiteindelijke en onvermijdelijke dood in de winter.
Dit komt voort vanuit het Shinto.
Liefde en eerbied voor de natuur speelt daarin een grote rol. Waterval, een steen of een bloem hebben vaak een religieuze betekenis, zoals de lotus voor het boeddhisme en het bloemschikken (ikebana) dat uit de boeddhistische wereld komt. Men ziet overal in Japan veel afbeeldingen van bloemen, in schilderijen, op kimono's en zij zijn vaak verwerkt in de wapens van belangrijke families, zoals chrysanten in het wapen van de Tokugawa familie.
Door de eeuwen heen speelde in deze beleving de kersenbloesem, ook wel sierkers of prunus genoemd, een hoofdrol. In Japan spreekt men van de sakura. Het is met deze kersenbloesem alsof na een koude winter de aarde alle energie heeft samengeperst in de schitterende bloei van deze bloem. Hoe hevig en schitterend de bloei ook is, zij is, net als het leven, van kortstondige duur. Het verwaaien van de bloesems tekent het einde van het leven. Ook heeft de natuur met regen en wind invloed op de lengte van de bloei, zoals ook in het menselijk leven de natuur zijn invloed heeft en de mens maar een nietig schepsel is, een willoos slachtoffer van de grillen van de natuur.
De leer van Confucius heeft er een aspect aan toegevoegd: zoals niet alle bomen en bloemen even mooi bloeien zo dient ook elk mens genoegen te nemen met de plaats die de natuur hem heeft toebedeeld.
Het klimaat van Japan is bijzonder geschikt voor de Sakura en omdat Japan een lang land is dat vanuit de subtropen omhoog reikt naar het koude noorden, is er in de maanden april en mei een soort kersenbloesemfront (sakura zensen) dat in de loop van een aantal weken optrekt naar het noorden. In het zuiden van Kyushu bloeit de sakura rond eind maart en dit schuift langzaam naar het noorden.
Begin mei is dit front in Hokkaido in het noorden aangekomen. De radio en tv geven altijd aan waar het front zich precies bevindt. Iedereen gaat dan kijken naar de bloeiende sakura.
De Japanse televisie besteed dagelijks aandacht aan de bloeiende bomen.
Hele pelgrimstochten worden ondernomen om de bloeiende bomen te zien.
In de herfst kent men een ander fenomeen: het verkleuren van de Japanse esdoorn (de momiji). Het verkleuren van groen, naar geel en rood, is een adembenemend gezicht en vanaf eind oktober, tot eind november (afhankelijk van het gebied) worden er excursies georganiseerd om dit te bekijken. Ook dit is een front, dat meestal rond eind september in Hokkaido begint en langzaam naar het zuiden schuift. Half november komt het front meestal aan in Tokyo en Kyoto.

Verder kwam er een klein stukje over de verschillende stijlen tuinen die je kan tegen komen.

Reden aanleg tuin in dierenpark

Jan Cock Blomhoff (Amsterdam 5 augustus 1779 - Amersfoort, 15 augustus 1853) oefende aan het begin van de 19e eeuw belangrijke functies uit op de Nederlandse handelsnederzetting in Japan.


Van 1809 tot 1817 was hij pakhuismeester van de Nederlandse factorij op het schiereiland Dejima bij Nagasaki. Van 1817 tot 1824 was hij er "opperhoofd". Na terugkomst in Nederland stichtte hij het landgoed Birkhoven bij Amersfoort.
Na het overlijden van zijn zoon en diens vrouw wordt het landgoed Birkhoven verkocht aan de gemeente Amersfoort onder de voorwaarden dat alles een recreatie bestemming blijft houden.
Wat nu Birkhoven heet werd vroeger in de volksmond de “Japanse Bosjes” genoemd, omdat Blomhoff in Japan gewoond had en hij de meeste aanplant gedaan heeft van het huidige Birkhoven.
Als eerbetoon aan Jan Cock Blomhoff is de familie Vis in 1993 begonnen met de aanleg van de Japanse tuin in het dierenpark.

BOUW

Ontwerper : Kees Ouwens (nu ontwerper in Japan)
Aanleg begonnen in 1993
Zen gedeelte aanleg begonnen in 1994
In 1998 bestond Dierenpark Amersfoort 50 jaar en kregen de bezoekers een Japanse tuin cadeau.
Traditionele Japanse tuin.
Bouwtijd over een periode van 3 jaar.
Alle stenen, ongeveer 120.000 kg., komen uit Oostenrijk.
Alle lantaarns, dakpannen, bamboe materialen, en sommige bomen zijn geimporteerd uit Japan.
Grootste probleem was om alle werkzaamheden conform wensen ontwerper uit te voeren.


Bij zonder aan deze tuin is dat hij het hele jaar toegankelijk is voor bezoekers. Dit in tegenstelling met andere Japanse tuinen zoals bijvoorbeeld die in Clingedael.

Hier nog een link naar 2 andere tuinen in Nederland.


Omdat ik niet alle elementen van mijn presentatie hier kan laten zien, leek het me het beste om af te sluiten met een aantal foto's.

En we noemen haar: Kina (kleintje)

Dinsdag 10 november om 5: 30 uur is in dierenpark Amersfoort een olifantje geboren.
Gister hoorde we dat het een meisje is en dat ze de naam Kina heeft gekregen. Kina betekend kleintje. Ook ik als vrijwilliger heb de afgelopen maanden en dagen meegeleefd met alles rond de geboorte. Gisteren, vandaag en zaterdag zijn mijn collega's en ik dan ook erg druk. Beschuiten smeren, uitleg geven en de bezoekers doorstroom regelen.
Het park is dan een grote familie en daar blijkt dan weer uit hoe leuk het is om in dit dierenpark te mogen werken.

Ik zou zeggen kom eens langs om naar onze jongste bewoner in het Rijk der Reuzen te kijken.



website dierenpark Amersfoort

Hier vindt u alle informatie over Kina.

Rijk der Reuzen (Dierenpark Amersfoort)

Het laatste bouwnieuws uit het Rijk der Reuzen in Dierenpark Amersfoort.

Openstelling voor bezoekers tijdens de herfstvakantie!

Tijdens de herfstvakantie (17 oktober tot en met 1 november) wordt het nieuwe olifantenverblijf 'het Rijk der Reuzen' opengesteld voor parkbezoekers. Dus ben je benieuwd hoe het verblijf er van binnen uitziet? Ga dan eens een kijkje nemen. Olifanten hebben de tijd nodig om aan veranderingen te wennen. De olifanten zijn tijdens de herfstvakantie dan ook nog niet in het nieuwe verblijf te vinden, maar krijgen de komende periode wel regelmatig de kans om vast even aan de buitenkant te snuffelen of het verblijf van binnen te verkennen.

Ontwerper Erik van Vliet geeft van 19 tot en met 23 oktober elke dag rondleidingen / babbels over het Rijk der Reuzen. Hij zal alles vertellen over het gebouw en de thematische gedachte achter het verblijf. Deze babbel vindt plaats van maandag 19 tot en met vrijdag 23 oktober 11.30, 13.30 en 15.30 uur. Reserveren is niet nodig en deelname is voor parkbezoekers gratis!

Ook tijdens Boo at the Zoo op 17, 24 en 31 oktober is het Rijk der Reuzen 's avonds opengesteld voor bezoekers. Er is dan op vastgestelde tijden een verzorger en verhalenverteller aanwezig.


video Rijk der Reuzen:


Ook nieuw in het dierenpark: Rondleidingen voor dagbezoekers.

Elke zaterdag en zondag kun je als parkbezoeker om 12.00 uur deelnemen aan een rondleiding door het park. Onze verhalenvertellers vertellen je in een uur tijd alles over jouw favoriete dieren. Wil je mee op toer? Zorg dan dat je uiterlijk 12.00 uur verzamelt op het Knuffelplein bij de grote kei. Deelname is gratis (excl. entree). Wel wordt aan het einde van de rondleiding om een vrijwillige bijdrage gevraagd. De opbrengst hiervan gaat naar het DierenPark Amersfoort Wildlife Fund. Het is niet mogelijk om van tevoren te reserveren. Per groep kunnen maximaal 20 personen mee. Wie weet tref je mij dan als verhalenverteller.


Oeerrrr spannend: DierenPark Amersfoort in het donker!
Boo at the Zoo: ‘terug naar de oertijd’

Ben je wel eens in het donker in een dierenpark geweest? Waar de leeuwen al liggen te slapen en de chimpansees nestjes van stro klaarmaken voor de nacht? Op de zaterdagavonden 17, 24 en 31 oktober kun je het meemaken, want dan sluiten de deuren van DierenPark Amersfoort pas om 21.00 uur.

Prehistorische activiteiten
Deze thematische avondopenstellingen staan compleet in het teken van de oertijd; de tijd waarin onze voorouders veel gebruik maakten van vuur, natuurlijke materialen en er nog geen moderne muziekinstrumenten waren.
Vanaf 17.00 uur kun je overal in het park meedoen aan prehistorische activiteiten en creatieve workshops, swingen op prehistorische klanken en luisteren naar verhalenvertellers bij de dieren.

Oerhappen
Op verschillende plekken in het park kun je genieten van een smakelijke oerhap. In de oertijd was er nog geen bestek, dus ook in DierenPark Amersfoort eten we deze avonden lekker ‘met handen en voeten’.

Ook de dieren blijven langer op
Speciaal voor Boo at the Zoo mogen ook de dieren langer opblijven. Volg de route met vuurkorven door het park en beleef de dierenwereld eens op een heel andere manier. Zie hoe de giraffen in de stallen genieten van hun laatste avondsnack en kijk of je alle tijgers in het donker kunt ontdekken. En hé, wat is dat geluid daar in de verte? Is dat het gelach van de hyena’s?

Live muziek en entertainment
Heb je al eens gehoord van HANG muziek? HANG is een bijzondere vorm van percussie op twee op elkaar geplaatste sferische schalen van staal. De bijzondere klanken zijn tijdens Boo at the Zoo volop te horen in het park. Ook is er een professioneel percussionist die opzwepende geluiden maakt en zijn er optredens van de groep 'Oersprong', die bestaat uit rituele dansers en vuurartiesten. Het belooft een indrukwekkend spektakel te worden!

Dino’s in het donker
In het DinoBos maak je een spannende wandeling langs ruim 70 levensgrote dinosauriërs die deze avonden prachtig zijn verlicht met gekleurde spots. Overdag is het DinoBos al best een beetje spannend, want sommige dino’s kunnen echt bewegen en brullen. Maar ’s avonds is een bezoek aan de reuzen uit onze geschiedenis dubbel zo indrukwekkend!

Speciale aandacht voor de ‘Nacht van de Nacht’
Ook in DierenPark Amersfoort staan we op 24 oktober stil bij de landelijke ‘Nacht van de Nacht’. In het themagebied ‘de Nacht’, een donkere jungle vol nachtdieren, kun je genieten van verhalen van een verhalenverteller en bij de vleerhonden kun je luisteren naar een ‘babbel van een dierverzorger’.

Spectaculaire afsluiter
Als afsluiter eindigen we de avond op de vertrouwde manier: met een giga-lange lampionnenoptocht door het park. Zoveel lichtjes in een grote optocht langs de tijgers, neushoorns en struisvogels, dat wil je echt niet missen.

Tijdens Boo at the Zoo gelden de normale entreeprijzen.

Bron: Dierenpark Amersfoort