Dagdromen

Donderdagmiddag, ik loop de Bikeshop aan de Leusderweg binnen om m'n fiets op te halen. Als door een magneet aangetrokken loop ik naar hem toe. De SANTOS Travelmaster 2.8, kleur Gun Metallic en helemaal klaar voor de fietsvakantie. Voldoende ruimte om alle bagage mee te nemen en een Rohloff versnellingsnaaf. Wat zal dat fijn fietsen. In gedachte zie ik mezelf al langs oude wegen naar Lourdes en Compostella fietsen. Maar voorlopig staat eerst het Fietserpad op het programma. Gewoon van Eijsden naar Pieterburen (600 km )je moet tenslotte ergens beginnen met langere afstanden fietsen.

In de verte hoor ik mijn naam roepen,

meneer Lagendijk sorry dat het even duurde maar u fiets is klaar.
U Giant is weer helemaal in orde.

Giant, o ja dat is waar ook die had ik vanmorgen gebracht voor onderhoud. Maar ja je moet soms wat hebben om over te dagdromen.
Vrolijk fiets ik naar huis.

STIL

Stil

Van collega en goede vriendin Maja moest ik maar een keer wat over STIL schrijven:

Ik was pas even met haar in gesprek en zei toen dat het in Amicitia (voor niet Amersfoorters de mislukte koopgoot in Amersfoort)erg STIL was. Waarom schrijf je daar niet eens over, het klonk bijna als een opdracht dus vandaar nu iets over STIL.

Wat is STIL eigenlijk? Is het nog wel eens STIL om ons heen of kennen wij eigenlijk STIL niet meer.
Er zijn natuurlijk momenten waarop we STIL zijn maar is het dan ook STIL? Vroeger in de kerk vroeg de dominee om een gebed in stilte, maar ik herinner me dan het gekraak van de pepermuntjes die door kiezen in kleine stukjes werden gemalen. Dus STIL was dat niet.
Is STIL het zelfde als Stilte? Ook dat is lastig te beantwoorden. Waar vind je nog stilte om je heen. Overal lawaai van verkeer, i-phones, en mensenmassa's. De stilte moet je soms ver zoeken. Op een van onze fietstochten waren we eens in Twente, daar was het bijna STIL, maar je hoorde de bijen en vogels dus helemaal STIL nee ook daar niet.
Ook vragen mensen weleens aan me , wat ben je STIL is er iets? Nee er is niets ik ben gewoon even STIL, mag dat niet? STIL zijn betekend niet dat er niks te horen is, woorden hebben stilte nodig om gehoord te worden. Vaak vergeten we dat en praten maar door. We worden alleen niet meer gehoord.

Sommige wijzen hebben daar mooiere woorden voor dan ik :

Stilte is niet afwezigheid van geluid. Stilte is de diepste klank.
Tao Meng

Ook zijn er mooie liedjes geschreven met als titel STIL, zoals "Het is zo Stil in mij, ik heb nergens woorden voor." VAN DIK HOUT. Natuurlijk zijn er meer nummers die hier over gaan maar deze blijf mooi.

Na de stilte komt muziek het dichtst bij het zeggen van het onzegbare.
Aldous Huxley

Als ik aan het werk ben in dierenpark Amersfoort, zie ik ze regelmatig in het park. Een ouder stel, zij in rolstoel hij erachter. Bijna iedere dag komen ze wel even om een rondje te lopen. Drinken een kopje koffie of eten een kopje soep. Als ik ze zie dan maak ik altijd even een praatje. Enige tijd geleden moest hij ondersteund worden het ging even niet zo goed met hem. Het ergste vond hij dat hij z'n vrouw niet meer kon rondrijden. Aan z'n ogen zag je dat hij daar moeite mee had. Gelukkig zag ik ze later weer samen door het park lopen, hij weer achter haar rolstoel. Iets langzamer dan anders maar weer een blijde glans in z'n ogen. Ik zei gelukkig bent u er weer. Ja zeiden ze we zijn er weer. We gaan lekker op het terras koffie drinken. Fijne dag nog en bedankt voor je belangstelling.

Kijk daar wordt ik nu STIL van.

Stilte verlicht je levenspad. Door niet te spreken, zie je duidelijker (Mahatma Ghandhi)

Maja bedankt voor je boek en het onderwerp.

De oude stad (slot)

Gister de gevonden foto's van de Oude Stad afgegeven bij Erik van Vliet. Een bevlogen verteller kan ik wel zeggen.
In een kort tijdsbestek kreeg ik een heel verhaal over het ontstaan van de Oude Stad, of eigenlijk de Stad der Oudheid te horen.

Hoewel,eigenlijk weet ik zelf gelukkig ook al het een en ander over de Stad der Oudheid en waren mijn voorgaande verhalen vooral bedoeld om dit themagebied in Dierenpark Amersfoort eens extra onder de aandacht te brengen.

Als rondleider moet je je soms extra verdiepen in de omgeving waarin je werkt. Voor de Stad der Oudheid is het gelukkig zo dat de opzet en doelstelling me erg aanspreken. Hierdoor is het voor mij geen straf geweest om alle extra info die Erik van Vliet rondom het themagebied heeft beschreven door te lezen.
Het thema van de stad is: 'De relatie tussen mens en dier in oude beschavingen'.
De opzet van de stad is ontstaan vanuit de diverse soorten mens/dier relaties. De architectonische achtergrond is door deze gekozen relatievormen ingegeven.

Vier soorten relaties worden behandeld in de Stad der Oudheid.

De vier belangrijkste relatievormen tussen mens en dier vind je hieronder weergegeven.
- HET DIER OP EEN VOETSTUK
Dieren werden vereerd in godsdienst en uit respect voor de natuur.
- DE HUISDIEREN IN DE STAD (Gedomesticeerde dieren)
Gedurende de verschillende beschavingen werden er pogingen gedaan om dieren tot
gebruiksdier te maken. Sommige pogingen waren zeer succesvol, anderen mislukten.
- DE WILDE DIEREN IN DE STAD (Cultuurvolgers)6
De steden in de oudheid werden bevolkt door talloze dieren. Soms was hun aanwezigheid de
mens tot nut. Andere dieren vormden gevreesde plagen.
- DE WILDE DIEREN ROND DE STEDEN
Buiten de steden leefden vreemde en gevaarlijke dieren. De mens was geïnteresseerd in hen.
Jacht, verzameldrift en wetenschap waren de drijfveren.

Ik zal niet al de hierboven beschreven relatievormen verder uitwerken. Maar een paar voorbeelden die ik zelf altijd vertel wil ik hier wel delen.

De relatie tussen mens en dier verschilt van periode tot periode en van beschaving tot beschaving.

Zo heb ik intussen geleerd dat de Romeinen veel wilde dieren uit Noord Afrika hebben weggevangen om die vervolgens in het Colosseum in Rome te laten optreden tijdens bloedige gevechten.
Toen in het jaar 80 het Colosseum in gebruik werd genomen bevonden zich 11.000 exemplaren van allerlei wilde diersoorten in de kooien onder de arena. Door het vangen van dieren ten behoeve van de spelen zijn talloze grote diersoorten in Noord-Afrika uitgeroeid. Olifanten, giraffen, neushoorns en leeuwen vinden wij nu alleen nog maar ten zuiden van de Sahara. Zie ook hier:http://mens-en-samenleving.infonu.nl/sociaal-cultureel/104278-de-verhouding-tussen-romeinen-en-wilde-dieren.html
Bij mijn bezoek aan Rome keek ik dus heel anders tegen het Colosseum aan.

Een ander voorbeeld is het overbrengen van de pest door ratten. Een groot deel van de bevolking van Europa stierf door deze ziekte. Landerijen werden niet meer bewerkt, varkens en koeien verwilderde. De grote roofdieren zoals wolf en beer hadden de ruimte, doordat bossen het landschap overnamen. Ruim 200 jaar had de natuur vrij spel, totdat de Spanjaarden de Armada gingen bouwen. In een recordtijd werden alle 200 jaar oude bossen gekapt en de wilde dieren weer teruggedrongen naar een klein leefgebied.


Ook een mooi voorbeeld is de hond en de hondenkar.
Zo'n 2 eeuwen geleden was het heel normaal honden als trekdier te gebruiken.

De definitieve doorbraak van de trekhond met de hondenkar dateert in Nederland omstreeks 1800. Van andere landen zoals België, Duitsland, Frankrijk, Noorwegen en Zwitserland zijn gegevens bekend, dat er in de periode 1800 tot ± 1950 ook met hondenkarren werd gewerkt. Men gebruikte honden om dat die goedkoop waren. Paarden waren alleen voor de mensen met geld en een hond at gewoon met het gezin mee.
Allerlei lasten en vrachten werden per hondenkar vervoerd. De hondenkar was vooral populair bij; bakkers, kleine boeren, eierhandelaren, expediteurs, rondtrekkende fotografen, groentenboeren, imkers, kaasventers, krantenbezorgers, kruideniers, looiers, marskramers, melkventers, petroleumventers, poeliers, postbezorgers, schoenlappers, slagers, visventers, verhuizers en allerlei andere kleine ambachtslieden.
Bekend is dat de hond met hondenkar lang werden gebruikt voor het bezorgen van brieven en pakketpost en in het leger als trekdier voor mitrailleurwagens. Bron:De hond en de hondenkar
In die periode was het dus heel gebruikelijk om honden onder of voor een kar te spannen. Tegenwoordig is dat weer heel anders. Nu zie je veel honden in een kar achter de fiets.

foto: Janny Kooij

Ook zie ik regelmatig dat honden in een kinderwagen door het park gereden worden. Zo zie je maar dat de relatie mens -dier steeds weer veranderd.
Daarmee veranderd ook regelmatig het beeld van de relatie tussen mens en dier, waardoor het eigenlijk altijd wel boeiend blijft om in de Stad der Oudheid bezoekers iets te vertellen.

Een tint grijs

Een tint grijs


Het begint al schemerig te worden als ik door een van de straten in Amersfoort loop.
Hier en daar brandt al licht achter ramen.
Plots zie ik haar zitten. Uitdagend zit ze in de vensterbank, haar rode haren lichten op door het schijnsel van een straatlantaarn.
Haar ogen gloeien als kooltjes in een heet vuur. Loom rekt ze zich uit zonder zich iets van me aan te trekken. Een paar huizen verder staat nog iemand voor de ramen, haar donkere haren glanzen op in de laatste zonnestralen van de dag. Als ik verder kijk blijken er meer in het raam te zitten. Ik voel me een beetje ongemakkelijk om door al die dames bekeken te worden.
Ze lijken zich allemaal op te maken voor het een of ander. Er wordt aan make-up gewerkt, haren worden glad gestreken. En ze draaien en bewegen in de vensterbanken.

Plots kijken ze allemaal mijn kant op,ik voel nu toch enige verlegenheid opkomen.
Maar hun blikken blijken niet voor mij bestemd.

Achter mij zie ik hem aankomen lopen, geheel in het grijs. Zijn spieren zie je tijdens het lopen rollen. In een etalageruit kijkt hij nog even of zijn haar goed zit. Dan loopt hij langzaam mijn kant op en kijkt mij aan met zijn heldere groen/grijze ogen.

Een van de dames springt plotseling snel uit de vensterbank en verdwijnt uit mijn zicht. De gordijnen bewegen zachtjes nog even na.
Dan verschijnt ze ineens op het pad naast de woning en roept hem. Hij vertraagd even zijn pas en dan springt hij soepel over het tuinhekje. Hij landt keurig naast haar en ze geeft hem een aai over zijn hoofd. Samen lopen ze het tuinpad af en verdwijnen in het huis.

Wat is het toch mooi om een grijze kater te zijn op zo'n zwoele zondagavond.

De Oude Stad (deel 2)

De Oude Stad

Gisteravond ging bij mij de telefoon, een man aan de lijn. Die stelde zich voor als Erik van Vliet en zei dat hij belde over de door mij gevonden foto's.
Hij mompelde iets van ik ben zo'n designer (ik dacht dat zeg je toch niet van je zelf) maar later bleek dat dat ZOO designer was. Dus u bedoeld Dierentuin ontwerper, zei ik. Ja dat is eigenlijk het juiste woord, maar ja ZOO designer klinkt internationaal beter zei hij.
Ik vroeg waarom hij dacht dat de foto's van hem waren (ze leken me al minstens 100 jaar oud) maar zo klonk hij niet.
Nou zei hij heeft u even wat dat is een heel verhaal.
Jaren geleden werkte ik als jongen in dierenpark Wassenaar waar ik dierenverzorger was.Ik kon toen al goed tekenen en maakte allerlei schetsjes van verblijven voor dieren. Iemand zei tegen me Erik daar moet je wat mee doen. Toen ben ik hard gaan studeren en zo ben ik dierentuin ontwerper geworden. (ik heb het verhaal hier iets ingekort, want als die man eenmaal begint met vertellen).

Maar wat heeft dat met die foto's te maken vroeg ik. Dat zijn eigenlijk foto's uit mijn werkdossier vertelde hij. Die heb ik bewust ouder gemaakt met zo'n fotoprogramma. Hierdoor konden de mensen beter zien wat ik bedoelde met een Oude Stad. Maar stamelde ik wat voor Oude Stad bedoelt u dan? Het lijken toch foto's van een Perzisch gebouw en beelden uit die tijd. Ook heb ik hier nog foto's van Tempels uit Egypte met afbeeldingen van Bavianen, kevers en hier ook nog een foto van een of andere tempelberg.

Kijk zei hij, ik wilde laten zien hoe mensen en dieren in verschillende periode's samen leefde. Daarom heb ik gekeken naar b.v. Hoe dieren op een voetstuk werden gezet, of als Goden aanbeden werden. Maar ook dieren die als gebruiksdier werden gehouden.
Weet u de kameel is daar een voorbeeld van. We weten vaak alleen dat je er op kan zitten, maar zonder kamelen waren er geen grote ontdekkingsreizen geweest en had Marco Polo nooit de zijderoute kunnen afreizen. Honderden jaren voor onze jaartelling werden kamelen al gebruikt en zijn hun afbeeldingen al te vinden op vazen in China. (ik heb het opgezocht en hij bleek gelijk te hebben)Kameel,
Tang Dynasty 618 - 907 AD
Daarom heb ik een Stad uit de Oudheid ontworpen waar je dieren tegenkomt die symbool staan voor de diverse relaties tussen mens en dier.Foto: archief Eemland
Er is een Paleis van koning Darius waar je aan de ene kant de status dieren zoals de tijgers kan bewonderen en aan de andere kant de afval opruimers uit de natuur, vale gieren en zadel jakhalsen. Ook vind je een Tempel uit Egypte waarop afbeeldingen staan van de dieren die als een God aanbeden werden.Rondom lopen een aantal van deze dieren de Bavianen.
Zo probeer ik steeds weer mensen attent te maken op de verschillende aspecten van ons dierenrijk en hoe wij daar als mens mee omgaan.
Waar kan ik die stad vinden vroeg ik. Nou gewoon hier in Amersfoort, in het Dierenpark Amersfoort.

O, zei ik daar werk ik als rondleider, moet ik toch nog eens alles beter bekijken. Dan kan ik die foto's dus gewoon even daar afgeven?

Ja dat kan zei hij, maar weet u dat ik ook schrijver ben net als u? Nee zei ik vertel. Dat kunt u beter even opzoeken op internet, want ik moet nu weg om een glijbaan te testen. Glijbaan? Ontwerpt u ook speeltuinen? Nee lachte hij, dat is voor een klim alles route in het dierenpark. Daar doen de dierverzorgers aan dierverrijking en ik doe aan bezoekers verrijking, kinderen kunnen over,door en tussen de dieren door klauteren en klimmen. Zo zien ze alle aspecten van de dieren. Weet u vertelde hij ik ben eigenlijk ook nog steeds een groot kind, zo blijf je jong van geest en nog sportief ook. Ik zie u wel verschijnen met mijn foto's en hij hing op.


Ik meteen op internet naar zijn boek gezocht en ja hoor gevonden: Het bonobo-alternatief.

Erik van Vliet is tevens ontwerper van : Het Rijk der Reuzen (Olifanten verblijf het grootste binnenverblijf (750 vierkante meter) van Nederland en een buitengebied (3300 vierkante meter) met vijver. Het binnenverblijf is qua formaat tevens het op twee na grootste van Europa.

De Oude Stad

Oude Stad

Laatst vond ik op de rommelmarkt een stapeltje oude foto's.
Ze trokken meteen mijn aandacht en kon ze voor een euro meenemen.
Thuis gekomen ging ik ze eens op mijn gemak bekijken en zag dat het ging om hele oude foto's, vermoedelijk gemaakt in een Oude Stad.
Ook zat er een soort van plattegrond bij, waarvan ik vermoede dat deze van de Oude Stad was.

Op de foto's waren rare afbeeldingen te zien van dieren en mensen.
Een van de afbeeldingen kwam me bekent voor, ik had al eens het zelfde beeld in Parijs gezien. Na wat speurwerk op internet kwam ik er achter dat het een afbeelding van koning Darius moest zijn.

Dat betekende dat de foto's gemaakt moesten zijn in een gebouw uit de Perzische tijd. Een andere foto bevestigde mijn conclusies, daarop stond een stierenkop. Deze kwamen voor in het paleis van koning Darius en ondersteunde het dak.

Op internet vond ik de originele Stierenkop.

Op een andere foto stond een afbeelding van een soort jachttafereel Een koning in een strijdwagen die jacht maakt op leeuwen.

Op de foto zijn ook nog een klipdas en een aasgier te zien.
De aasgieren waren in die tijd de vuilophalers in de steden. Zo waren bij het paleis van koning Darius aan de ene kant de door belastingheffing verkregen wilde dieren te zien (tijgers, leeuwen e.d) en aan de andere kant de aasgieren en jakhalsen die alle afval kwamen opruimen.
Als belasting liet Darius zich betalen met bijzondere dieren, dit ging soms heel ver zoals ik op een van de foto's zag.

Er zaten nog wat foto's in het doosje hierop waren fabeldieren te zien,sommige afbeeldingen waren nog maar moeilijk te zien.

In het doosje zat nog een bijna onleesbaar kaartje. Een deel van de naam was nog zichtbaar: Erik van V......, de rest was onleesbaar.

Ik zal de overgebleven foto's nog eens nader bestuderen, misschien kom ik dan achter de maker van de foto's. Hoewel ze zijn al erg oud en versleten, dus dat zal wel moeilijk worden.
De Oude Stad vinden lukt misschien wel eerder denk ik. Sommige afbeeldingen komen me wel erg bekend voor. Ik moet weten waar dit is, het lijkt me erg leuk om deze Oude Stad of Stad der Oudheid hoe je het ook noemen wilt te bezoeken.

Mochten jullie nog tips hebben waar dit kan zijn dan houd ik me aanbevolen. ;>)

Paradijshal

PARADIJSHAL

Na mijn dienst vanmiddag loop ik om even bij te komen van de drukte nog een rondje door dierenpark Amersfoort.
Bij de Japanse tuin in Dierenpark Amersfoort stop ik even om te genieten van de kleuren en kijk ik naar de schildpad gevormd uit grote stenen. Water loopt uit de denkbeeldige bek. Schildpadden staan in de oosters aangelegde tuinen voor wijsheid en een lang leven. Vanaf de tuin loop ik naar het nieuwe schildpaddenhuis. Binnen ga ik even rustig zitten om te genieten van de grote aldabra schildpadden. In het verblijf vliegen wevervogels en koereigers. De 3 aanwezige reuzen schildpadden bewegen zich langzaam door het verblijf en de wevervogels vliegen al kwetterend rond. De temperatuur van z'n 25 graden maakt me loom, maar ik geniet volop.

Ik loop aan de hand van mijn vader het Dierenpark Wassenaar binnen. We zijn zonet met de bus aangekomen . Door de grote hekken betreden we het in groen gelegen park. We gaan vrijwel direct door naar de Paradijshal. In de hal vliegen de vogels vrij rond tussen het mooi aangelegde groen.
Mijn vader en ik gaan op een van de bankjes zitten en genieten van alle kleuren en de vogelzang. Geduldig wijst mijn vader alle vogels aan en verteld wat het voor soort is. Die met die lange staarten zijn de paradijsvogels verteld hij. Zo leer ik langzaam als tien jarig jochie de dieren kennen.

Plots schrik ik op van het geluid van een koereiger, ik ben weer terug in het heden. Voor mij staat een schildpad die mij aankijkt en mijn gedachten lijkt te kunnen delen.

foto: Jan van de Zuidwind

En dat zou best eens kunnen We zijn bijna net zo oud de schildpad en ik. Dat is niet helemaal waar maar de reuzenschildpadden waren er toen in Wassenaar ook al, althans in mijn herinnering .
Voor mij heet dit nieuwe verblijf dan ook geen schildpaddenhuis maar gewoon "Paradijshal" . Ik denk dat Erik van Vliet de ontwerper, de geest van de oude Paradijshal uit Wassenaar heeft meegenomen naar Amersfoort. Samen met de schildpadden van de heer Louwman is wat mij betreft een stuk herinnering meegekomen. Een mooier verblijf kan ik op dit moment dan ook niet bedenken in het park.
Voortaan vertel in bij mijn rondleidingen niet meer alleen over de schildpad als wijs en oud dier maar ook over wat zij over onze weg door het leven kunnen vertellen.



Erik van Vliet is de vaste zoo-designer voor dierenpark Amersfoort. Zie voor zijn werk hier: http://www.erikvanvlietzoodesign.nl/#Home

De heer Jan Louwman was tot 1985 directeur van voormalig dierenpark Wassenaar.

Alle dagen van de week: ZATERDAG

ZATERDAG

Het teken van Saturnus is te vinden : Muurhuizen 165-159
Zaterdag is een van de zeven dagen van de week volgens de gregoriaanse kalender. Het is de dag die op de vrijdag volgt, de dag na zaterdag is zondag.
De naam is een verbastering van het Latijnse: dies Saturni, naar de god Saturnus, god van de landbouw.
De Franse naam samedi is afgeleid van Vulgair-Latijn sabbati dies (dag van de sabbat).
De Duitse naam is Sonnabend (= vooravond van de zondag) of Samstag, samengesteld uit een op het Hebreeuwse woord sjabbat teruggaand leenwoord, en Tag (dag). De wekelijkse rustdag wordt door de joden en door een aantal christenen op deze dag gehouden. De reden is dat de Bijbel beschrijft dat God, nadat hij de wereld in zes dagen had geschapen, op de zevende dag, de zaterdag of sabbat-dag, rust nam.
De Friese naam voor zaterdag is sneon. Dit sneon heeft als oudere vorm snjoen, wat een samentrekking is van sunne (Oudfries voor Zon) en joen (Oudfries voor avond, tegenwoordig gespeld als jûn, maar hetzelfde uitgesproken). Net als bij het Duitse Sonnabend heet deze dag bij de Friezen dus letterlijk vertaald 'zonneavond'.

Saturnus wordt wel gezien als Heerser van Steenbok en traditioneel heerser van Waterman.
SATURNUS IN JE HOROSCOOP
Hoe breng je discipline, zelfbeperking en plicht in je leven? Gewoonlijk word je door schade en schande wijs. Saturnus in je horoscoop - in het teken en het huis waarin hij bij je geboorte stond - laat zien waar je levenslessen op dit punt liggen. Leren omgaan met pijn, beperking en tegenslag doen de meeste mensen tegen heug en meug. Discipline en zelfbeheersing komen je niet aanwaaien.
Saturnus is ook de planeet van de homeopathie - kleine stapjes, kleine doseringen, het juiste middel. Teveel Saturnus is verlammende faalangst, angst voor straf, schuldgevoel, rigide diëten, benepen regeltjes voor alles. Je kunt ook proberen om je krampachtig aan het optimisme, de zorgeloze jeugdigheid, de hoop en de groei van Jupiter vast te blijven klampen - en zodoende plotseling tegen Saturnale zaken als een echte burnout, een faillissement of een depressie aan te lopen.
De tussenweg is het pad van wijsheid: bereid om dingen van jezelf onder ogen te zien, angst overwinnen, leren van je fouten.
Bron: http://www.inspiratiesite.nl/planeten15.html

Vandaag vond ik een mooi nummer op Youtube:

Softly on the path you fade
In shining darkness
On the path you fade
and the forest grows dark
Casts long shadows on my heart
here midst the flaming
near snowing wolf paths
among the winds that bows the great trees
in their might
here - softly on the path you and I fade
in the shining light
'Softly On The Path You Fade'

Voor Marije en Jiska.

Nummer van Colin Blunstone met muziek van Mike Batt, uit te Tarot suite, Nummer The Hermit-Saturnus

When the colours of morning have faded away
And you don't know where the road is leading
The edge of the sky turns from blue into grey
And there's nothing to ease the pain
When you're losing your way in the rain

Sometimes I'm right
Oh, and sometimes I'm wrong
But I'm aching now and sinking slowly
And I know in my mind that I have to keep on
But it just doesn't seem the same
When you're losing your way in the rain

Don't want to go back there again
When you see how far you've come
Trying not to feel lonely and waiting for the sun

There are times when you're weak
There are times when you're strong
There are times when you are in confusion
And sometimes you feel your direction is wrong
It's not easy to take the strain
When you're losing your way in the rain

Hier mee eindigt mijn serie

Alle dagen van de week

ik hoop dat iedereen het leuk vond mijn hersenspinsel te lezen. Er komen zeker nog meer verhalen, maar niet meer iedere dag denk ik.
Bedankt voor alle positieve en leuke reacties, heb je nog onderwerpen, ideeen laat het me weten.

Alle dagen van de week: VRIJDAG

VRIJDAG

Vrijdag de naam is afgeleid van Venus.

Het teken van vrijdag is te vinden op de hoek van Muurhuizen en Bloemendalse Binnenpoort.
Ik moet nu kiezen zal ik iets schrijven over de Muurhuizen, de Bloemendalse Binnenpoort of over Venus? Of toch maar over alle 3?
Alle 3 dan maar:

Bloemendalse Binnenpoort.

De Bloemendalse Binnenpoort vanaf de Weverssingel. Anonieme 18e eeuwse tekening naar de situatie van 1628.

De Bloemendalse Binnenpoort heette oorspronkelijk de Havickerpoort, genoemd naar het Havik, de binnenhaven van het oude Amersfoort. De weg door de poort leidde naar Hoogland en liep door het gebied Bloemendal, direct buiten de poort. Vandaar de naam Bloemendalsepoort. De Havickerpoort was een zware vierkante toren met een onderdoorgang. Gezien het aangetroffen baksteenformaat is de toren aan het einde van de 13de eeuw gebouwd, kort na de stadsrechtverlening. Omstreeks 1425 raakte de poort buiten gebruik door de aanleg van de nieuwe Bloemendalsebuitenpoort in de tweede stadsmuur. Toch heeft de poort nog tot 1660 in de stad gestaan: zo is de poort nog goed te zien in 1657 op de stadsplattegrond van Janssoinius / De Wit.
Het enige wat nog rest is de straatnaam ter plekke, Bloemendalse Binnenpoort.

Muurhuizen
Min of meer cirkelvormige straat rond het centrum van de stad; tweederde van de cirkel heet Muurhuizen, het overige derde deel heet Breestraat en Krankeledenstraat. De straat is genoemd naar een reeks huizen, die sinds de XVIe eeuw gebouwd is op de plaats van de eerste stadsmuur. Toen in het midden van de XVe eeuw de tweede stadsmuur gesloten was, verloor de eerste haar functie. Op de plaats van de in onbruik geraakte Muur werden, gebruik makend van stukken muur en van stenen uit de muur, aan de grachtzijde (oneven nummering) de Muurhuizen gebouwd.

Venus

Venus geeft wel erg veel mogelijkheden om iets over te schrijven, neem ik de planeet of de godin. De Venus van Milo of het schilderij de geboorte van Venus van Sandro Botticelli.

Of toch iets over het liedje Venus van de Nederlandse band Shocking Blue.

Over de Godin:
Aphrodite/Venus
In de Griekse mythologie is Aphrodite de godin van de liefde en de vruchtbaarheid. De Romeinen noemden haar Venus. In de beeldende kunst wordt ze vaak vergezeld door haar hulpje Eros, wiens liefdespijlen onweerstaanbaar zijn. Aphrodite was de dochter van oppergod Zeus en Dione. Een ander verhaal vertelt dat zij niet is geboren, maar verrezen uit het schuim van de zee.

Aphrodite trouwde met de smid van de goden, Hephaistos, maar had daarnaast verschillende verhoudingen met andere goden en stervelingen. Bij Anchises kreeg zij een zoon, Aeneas, de held uit het beroemde heldendicht Aeneïs van Vergilius.

Aphrodite stond aan de wieg van de Trojaanse oorlog. De Trojaan Paris moest in een schoonheidswedstrijd kiezen welke godin het mooist was: Hera, Athena of Aphrodite. Paris koos Aphrodite, die hem als dank de mooiste vrouw van de wereld beloofde. Door deze Spartaanse vrouw, Helena, te schaken, ontketende Paris de Trojaanse oorlog.

Via het schilderij van Sandro Botticelli kom ik ongemerkt bij Aphrodite's Child. Op een van hun platen hoezen staat een gedeelte van het schilderij.

De groep Aphrodite's Child was een Griekse progressieve rockgroep.
De groep bestond uit Demis Roussos (zang, bas), Vangelis Papathanasiou (toetsen), Lucas Sideras (drums) en Anargyros Koulouris (gitaar). Aphrodite's Child had in de jaren 1968-1971 een aantal hits in Europa, zoals Rain and tears, I want to live, Marie Jolie, It's five o'clock en Spring summer winter and fall.

Een van de mooiste nummers van de groep vind ik al jaren

Rain and Tears

. Hieronder een vertaling.
Regen en tranen zijn hetzelfde
Maar in de zon moet je het spel spelen
Wanneer je huilt in de winter
Kan je doen alsof het alleen maar de regen is

Hoe vaak heb ik
Tranen uit je blauwe ogen zien komen
Regen en tranen zijn hetzelfde
Maar in de zon moet je het spel spelen

Geef me een onzekere liefde
Ik heb een onzekere liefde nodig

Regen en tranen in de zon
Maar in je hart
Voel je de waaier van de regenboog

Regen of tranen laten zich beide zien
Want in mijn hart zal nooit een zon zijn
Regen en tranen zijn hetzelfde
Maar in de zon moet je het spel spelen

Zo zijn we bijna weer bij mijn uitgangspunt de Zon. Nog een dag te gaan de zaterdag komt eerst nog.
Of ik dan mijn verhaal kan doen is nog onzeker. Ik wil die dag op de fiets van Amersfoort naar Delft. Dus misschien moet ik de zondag wel gebruiken om zaterdag te beschrijven.

Alvast iets over zaterdag de dag van Saturnus:

Onderweg, op de zesde dag, vond ik Saturnus.
Centraal in mijn leven , was hij daar.
Als een magneet trekt hij me aan en
stoot hij me af.
Met hem als gids beweeg ik,
langs de nooit-eindigende-Lus.
Draai ik rond, om mijn oorsprong,
telkens opnieuw, telkens anders,
zo kom ik telkens weer op de volgende zevende dag.

Alejandra Slutzky
Bijdrage aan ‘ Uitgelezen Wandeling Amersfoort’, 2010

Alle dagen van de week: DONDERDAG

DONDERDAG

Vandaag alweer donderdag, de dag van Jupiter.
In de oudheid maakte men gebruik van de 7 planeten die met het blote oog zichtbaar zijn en dus de enige waren die men toen kende. Als we ze op volgorde van hun snelheid (van langzaam naar snel) zetten krijgen we:
1) Saturnus, 2) Jupiter, 3) Mars, 4) Zon, 5) Venus, 6) Mercurius, 7) Maan

We weten dat

1) de maandag letterlijk de dag van de Maan is
2) de dinsdag de dag van Mars is, (Mardi in het Frans)
3) woensdag de dag van Mercurius is, (Mercredi in het Frans)
4) donderdag de dag van Jupiter (de god Thor , en Jeudi in het Frans) is,
5) vrijdag de dag van Venus (de godin Freya) is,
6) zaterdag de dag van Saturnus is (Satur-day in het engels)
7) en zondag tenslotte de dag van de Zon is.
Deze dagvolgorde is niet hetzelfde als de volgorde van de snelheid van de planeten, dus hoe kwamen ze er in het oude Griekenland eigenlijk bij om na de maandag de dag van Mars te zetten, en na Mars-dag (Dinsdag), de dag van Mercurius , enzovoort? Wel dat kwam door de planeet-uren. Dat wil zeggen, de Grieken vonden een systeem van planeeturen uit, waarbij elk eerste uur van de dag (gerekend vanaf zonsopgang) onder de planeet van die dag viel, dus elke zondag werd tussen zonsopgang en een uur later door de Zon beheerst, het volgende uur door de planeet Mars, het volgende uur door de planeet Jupiter, enzovoort (en de beheersing van de planeten over de uren verliep dus volgens het staatje van de snelheid van de planeten). Omdat er 24 uur in een dag zitten, gaan er dus 3 rondjes van 7 planeten in een dag, dan volgen er nog 3 planeeturen en dan telt het gewoon door naar de volgende dag, waarop je vanzelf komt op de volgorde van de dagen van de week.

Het hele verhaal staat hier : http://www.astrologie.ws/volgorde.htm

Het symbool voor Jupiter vind je in de Breestraat vlak bij huisnr: 60A/B.

Bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed/rijksmonumenten.info

In dit huis woonde de Joodse familie de Groot:

Nathan de Groot, geboren op 28 juni 1910 te Amersfoort, koopman van beroep en ongehuwd. Op 16 april 1943 werd hij naar Vught gedeporteerd samen met Thea en Grietje en op 8 juni 1943 weer vanuit Westerbork naar Sobibor, waar zij onmiddellijk na aankomst werden vermoord op 11 juni 1943.

Thea de Groot-Zuckerman, geboren op 10 oktober 1915 in Dresden, zonder beroep. Tegelijk met Nathan en Grietje werd zij vermoord in Sobibor op 11 juni 1943.

Grietje de Groot, geboren op 22 januari 1937 te Amersfoort en als kind van 6 jaar meegenomen naar Vught en met kindertransport via Westerbork naar Sobibor, waar zij op 11 juni 1943 werd vermoord.
bron: http://www.struikelstenenamersfoort.nl/?page_id=87

De stichting Struikelstenen wil invulling geven aan het project ‘Stolpersteine’ in de stad Amersfoort ter herinnering aan met name die stadgenoten, die slachtoffer werden van het naziregiem in de tweede wereldoorlog.

De stichting Struikelstenen Amersfoort heeft voor de Nederlandse term gekozen. De oorspronkelijke naam Stolpersteine is de naamgeving van het kunstproject zelf.
Wat zijn struikelstenen/Stolpersteine?

De Duitse kunstenaar Gunter Demnig (1947) laat gedenktekens aanbrengen op het trottoir voor de huizen van mensen die door de nazi’s verdreven, gedeporteerd, vermoord of tot zelfdoding gedreven zijn. Deze Stolpersteine (letterlijk ’struikelstenen’) herinneren onder andere aan Joden, Sinti en Roma, verzetsstrijders, politieke gevangenen, homoseksuelen, Jehova’s getuigen en euthanasieslachtoffers.

De kunstenaar noemt ze ‘Stolpersteine’ omdat de voorbijganger als het ware over deze steen struikelt met ‘hoofd en hart’, en zich moet buigen om de tekst en naam goed te kunnen lezen.
Voor zo ver mij bekend zijn de stenen in Amersfoort nog niet aangebracht.

Struikelen

In Berlijn struikel je over
de namen van de mensen
die in jouw huis hebben gewoond
of in het huis naast de supermarkt
voor ze vernietigd werden
in Amersfoort wil men nu ook gaan struikelen
struikel zacht
behalve in je hoofd
daar woonden ze
de mensen die wat voor een ander over hadden
of in de verkeerde wieg waren geboren
Het wordt tijd
dat het tijd wordt
om Paul Celan te citeren
Ken jij misschien zo’n naam
om over te struikelen?

Diete Oudesluijs

Alle dagen van de week: WOENSDAG

Woensdag

Vandaag al weer het midden van de week. De naam woensdag is afgeleid van Wodans dag, het Germaanse equivalent van de Latijnse benaming Dies Mercurii: de dag van de god Mercurius, waar de planeet Mercurius zijn naam ook aan te danken heeft. De Germaanse god Wodan beschouwde men als dezelfde god als Mercurius. Ik sta voor De Onze Lieve Vrouwetoren in het centrum van Amersfoort. Even ben een onderdeel van het middelpunt van Nederland. Omdat de toren van veraf te zien is en redelijk centraal in Nederland ligt is de spits van de toren ooit gekozen als oorsprong voor het Nederlandse coördinatenstelsel. Hij vormde dus het exacte kadastrale middelpunt van Nederland volgens de Rijksdriehoekmeting, hoewel in de periode 1960-1978 zijn coördinaten om praktische redenen verschoven zijn naar (+155.000m +463.000m). De meridiaan die over deze toren loopt is de enige die exact samenvalt met noord-zuid as van dit coördinatenstelsel. Het oorspronkelijke kadastrale nulpunt is aangegeven in de vloer van de toren. Het teken van Mercurius ligt wat meer richting Breestraat.

Achter mij ligt een nog leeg Lieve Vrouwenkerkhof. Nog geen terrasjes of mensen te zien.
De leegte doet me denken aan een interview met Allard Stikker, wat pas door de IKON werd uitgezonden.
Allard Stikker was jaren topman van RSV en nu houd hij zich bezig met de Tao en de ecologie in de wereld.
Het taoïsme is een levensbeschouwelijke en filosofische stroming afkomstig uit China. Het taoïsme is ontstaan in de vijfde eeuw voor Christus, maar kent ook nu nog aanhangers. Het centrale begrip is de dào, dat kan worden vertaald met 'de weg' die een mens moet begaan om een deugdzaam leven te leiden. Hiervoor moet men zich niet verzetten tegen de loop van de geschiedenis, maar meegaan in de eenheid van yīn en yáng.
In het interview geeft Allard een mooi voorbeeld:

als een pottenbakker geen opening in een vaas maakt kun je er geen bloemen inzetten, de leegte is dus nodig om de vaas z'n functie te geven. Daarmee is de leegte eigenlijk het belangrijkste onderdeel geworden. Als je geen opening in een wiel aanbrengt voor de as, zal het wiel nooit kunnen werken.

Zo is het ook met dat lege plein achter mij, zonder de leegte geen terrassen, mensen en geen levensvreugde .
Wij zelf laten vaak te weinig leegte in ons leven om nieuwe indrukken, ideeen, gevoelens toe te laten. We gaan maar door met zegels plakken op onze spaarkaart terwijl deze allang vol is. Eigenlijk moeten we de spaarkaart gewoon weggooien en de leegte weer toelaten.

HEILIGE TEKST
Dertig spaken steken samen in één naaf,
maar het wiel functioneert dankzij het naafgat.
Klei wordt gebakken om een pot te maken,
maar de functie van de pot zit in zijn lege capaciteit.
We maken een huis met openingen voor deuren en ramen,
en door die lege plekken wordt het huis bruikbaar.
Voorwaar: het gebruikmaken van wat er is
wordt pas mogelijk dankzij dat wat er niet is.

Lao Zi, uit: Het boek van de Tao en de innerlijke kracht (Kristofer Schipper – uitg. Augustus)

Alle dagen van de week: DINSDAG

Dinsdag

Na de drukke start van de week op maandag,nu de dinsdag.

Van uit een van de huizen aan de Muurhuizen klinkt muziek. Het zijn klanken van leerlingen van de Muziekschool.Klassieke melodieen zweven door de eeuwen oude straat en begeleiden mij naar de hoek Mooierstraat/Scherbierstraat.
De Mooierstraat wordt al in 1405 genoemd maar de herkomst van de naam is onbekend.
Die van de Scherbierstraat is wel bekend: Eigenlijk scharrebier, dun bier van niet al te beste kwaliteit. Deze in oorsprong middeleeuwse straat herinnert aan de brouwnijverheid, die destijds in Amersfoort van grote betekenis was. Hier vind je in de straat het teken van Mars (Dinsdag).
Zo te horen heeft de muziek leerling ook heel wat in zijn of haar mars. Over een poosje is het hier gedaan met de muziek dan moet de muziekschool verhuizen naar het Eemplein. Geen muziekklanken meer in dit mooie gedeelte van Amersfoort. Misschien wordt het dan wel net zo stil als in het kinderwinkelcentrum "Drakennest" wat hier al enige tijd ligt maar nooit zo zal leven als nu het gebouw van de Muziekschool.
Het enige wat hier leeft is de pinautomaat waar soms lange rijen uitgaanspubliek geld uit de muur komen halen.
Hoewel er is een winkel die alles lijkt te overleven.
De Spellenwinckel
Scherbierstraat 4-6
3811 EA, Amersfoort

Hier vind je de mooiste spellen en puzzels. De winkel bestaat al vanaf 1998 en is een eldorado voor spelletjesfanaten. Zoek je een spel en weet je niet hoe het te spelen, alles wordt vakkundig uitgelegd en desnoods spelen ze het spel met je.
Ik loop door naar het einde van de Scherbierstraat, links de Langestraat in en dan rechts de Krankeledenstraat in waar woensdag al ligt te wachten. Morgen meer.

Alle dagen van de week:MAANDAG

MAANDAG

Dit keer geen tijd om even in de Muurhuizen het symbool van de Maan te bekijken, maar meteen vol gas richting stad.

Ik slalom door het verkeer richting het centrum van Amersfoort. Steek de Stadsring over en fiets door de Arnhemsestraat . Bij de Varkensmarkt moet ik kiezen, ga ik linksaf de WestSingel op of rechtdoor de Langestraat in? Als ik kies voor de Westsingel loop ik het risico in de gracht te belanden. Grote groepen scholieren, drie rijen dik versperren de rijbaan. Scholieren uit de omgeving van Amersfoort die het niet zo nauw nemen met de verkeersregels en normen en waarden. En dat terwijl ze onderweg zijn naar de meest strenge scholen van Amersfoort.
Dus toch maar de Langestraat door, ik ontwijk de veegwagen van de gemeente die de resten van een avondje uit opruimt. De winkels zijn nog dicht maar worden druk bevoorraad. Af en toe moet ik even dicht langs de winkels rijden om een vrachtwagen de ruimte te geven. Na de passage van de Langegracht ga linksaf de Krommestraat in. Maar moet meteen weer rechtsaf door de Peperstraat omdat de Krommestraat vol staat met busjes en hekken. Er wordt hard gewerkt aan de gasleidingen zo te zien. Ik cross de Hof over en schiet de Lavendelstraat in. Bij het Havik naar links en direct naar rechts de brug over. Dan richting Bloemendalsestraat, bij Cafe van Zanten zijn ze druk met het terras te vegen en de ramen te lappen. De Bloemendalsestraat is het gevaarlijkste stuk op mijn route, auto's gebruiken deze straat als sluiproute en rijden soms zo hard dat je je als fietser ongemakkelijk begint te voelen. Ik passeer de Joodsebegraafplaats ga de brug over en dan komt de laatste hobbel. De kruising van Galenstraat en Schimmelpenninckstraat moet ik voorzichtig nemen van alle kanten komen fietsers op je af stormen. Van uit de Meridiaantunnel en vanaf het Jan van Riebeeckpad. Dan een snelle spurt de kruising over en ik ben op de Hooglandseweg-Zuid, aan het eind is mijn doel voor vanmorgen . Healthcentrum Amersfoort, ik kan gaan sporten. Maar waarom heb ik het idee dat ik al moe ben voor ik hier aankwam? Het zweet staat nu al op mijn rug.
Gelukkig heeft Arnaud me al gezien en staat mijn espresso al klaar. Eigenlijk is de maandagmorgen zo slecht nog niet.
Ik drink mijn kopje leeg en begin opgewarmd aan mijn oefenprogramma.

Alle dagen van de week : ZONDAG

Ik heb heel veel reacties gehad op mijn vorige Blog "Naar het einde van de wereld". Ben blij met alle positieve reacties.
Dat geeft mijn ook weer energie om wat meer te schrijven op mijn Blog.

Vandaag wil ik beginnen om de komende week iedere dag een stukje te schrijven.
In Amersfoort bevind zich een kunstwerk dat "Der Zyklus" heet.

Op een bronzen plaat op de Hof staan alle dagen van de week.

Verwijzend naar een steeds maar doorgaande cyclus is er in de bestrating van de Muurhuizen ook een spoor van bronzen platen te vinden. Deze zeven elementen verwijzen naar de hemellichamen.
De hemellichamen en dagen van de week corresponderen weer met elkaar:
zondag/zon, maandag/maan, dinsdag/mars, woensdag/Mercurius, donderdag/jupiter, vrijdag/venus en zaterdag/saturnus.
De kunstenaar: Norbert Radermacher, laat iedereen vrij in zijn gedachten om iets met zijn kunstwerk te doen.
Ik bedacht me dat je dus ook iedere dag een kort verhaal zou kunnen schrijven.

ZONDAG


Het is stil op de Muurhuizen, alleen een vrouw met een hond loopt door de verlaten straat. Eeuwen oude huizen kijken stilletjes op haar neer.De Dieventoren heeft al vele mensen zien komen en gaan, sommige gedwongen andere vrijwillig. In de straat voor de toren is een zon afgebeeld, die staat voor de zondag in het kunstwerk, maar misschien ook wel voor de ZONdaars die in de Dieventoren werden opgesloten. In de verte hoor ik de klokken van de St'Joriskerk luiden, die roept de zondaars op om naar de kerk te komen. Langzaan vullen de straten rond de Muurhuizen zich met mensen. De stad begint te ontwaken en komt tot leven. Langs statige huizen en bloeiende geveltuinen vervolg ik mijn weg verder de Muurhuizen in. Onderweg naar Maandag.

Onderweg naar het einde van de wereld..

Van de week zat ik even rustig in het nieuwe schildpaddenhuis van Dierenpark Amersfoort. Het viel me op dat veel bezoekers hele verhalen vertellen tegen de schildpadden, mensen lijken toch makkelijker tegen dieren te praten dan tegen mensen. Ik moest tijdens dat kijken naar de schildpadden en de bezoekers denken aan een ontmoeting die ik al enige tijd geleden had.



Tijdens een fietstocht zat ik net op een terrasje om een kop koffie te drinken toen ik hem aan zag komen. Een man met een enorme rugzak die moeizaam richting het terras liep. Omdat er alleen nog een stoel aan mijn tafel vrij was vroeg hij of hij bij mij mocht komen zitten. Ik zei dat dat goed was en vroeg of hij ook koffie wilde, want ik moest nog bestellen. Hij zei graag en op de vraag of appeltaart erbij ook een idee was zei hij nou dat sla ik niet af.
On der koffie vroeg ik waar hij naartoe ging en hij antwoorde: "Naar het einde van de wereld". Naar het einde van de wereld vroeg ik. Ja zei hij en ik volg de weg van de sterren. Ik keek vermoedelijk nogal verbaasd, dus hij begon te vertellen.

"U heeft zeker wel gezien dat ik wat moeilijk loop, dat komt doordat ik vroeger polio heb gehad, daardoor loop ik wat moeilijker. Ik wordt daar door de kinderen in de buurt al jaren mee geplaagd en kwam bijna niet meer buiten. Eigenlijk zag ik bijna niemand meer. Ook mijn eigen kinderen zijn altijd druk en kwamen eigenlijk alleen voor de vorm nog langs. Mijn vrouw en ik leven ook al jaren een eigen leven en in zat steeds meer met een boek in mijn eigen hoekje.
Op een gegeven moment dacht ik ik ga het einde van de wereld gewoon opzoeken. Ik had in een boek eens iets gelezen over een plek waar het einde van de wereld zou zijn. Dat bleek Cabo Fisterra (= de Kaap aan het Einde van de Wereld) te zijn. Waarom dus thuis zitten wachten als je er ook zelf naar toe kan gaan. En weet u wat, het bevalt me goed, ik ben nog maar een week onderweg en heb al meer mensen gesproken dan het hele afgelopen jaar. Die rugzak en en mijn manier van lopen schijnt mensen te verleiden tot gesprekken. Waar ik eerst werdt bespot omdat ik wat moeilijk loop is men nu vol lof over mijn doel. De mensen vragen hoelang ik er over ga doen of hoeveel kilometer ik moet lopen vandaag. Ik ben dan verbaasd, waarom zou je 35 kilometer op een dag gaan doorlopen om op tijd bij een slaapplaats te zijn? Dan mis je toch alle mooie dingen en ervaringen onderweg. Ik heb niks gepland ik ga toch immers naar het einde van de wereld. Daar wil je ook weer niet te snel aankomen lachte hij. Ik word onderweg goed verzorgd, mensen zo als u bieden me koffie aan, andere waar ik vraag of ik mijn tent mog opzetten, bieden een bed in hun huis aan. Mensen wensen me een goede reis en zeggen voor me te bidden. Waarom zou ik haast maken. Thuis zit niemand op me te wachten dus ik zie wel wanneer ik bij het einde van de wereld ben."
Ik vroeg hem maar als je daar nu aangekomen bent ga je dan terug? Nee zei hij ik ga niet terug, ik blijf daar denk ik of ik ga langs de rand van de wereld lopen, ik heb in deze week al geleerd dat alle andere zaken niet relevant zijn. Bezuinigingen, Rutte, pensioen, Euro het is allemaal ballast. Je hebt er niets aan het verpest je leven. Ik leef van de gesprekken zo als nu, de aandacht van de mensen onderweg, dus waarom teruggaan. Mensen vliegen langs me heen op snelle fietsen en mooie autos, maar ze zien niks. Ik voel en ervaar alles om me heen. Die rugzak wordt met de dag lichter, omdat ik alle onnodige zaken onderweg achterlaat, ook de geestelijke ballast van de afgelopen jaren.



Meneer bedankt voor de koffie en dat u naar mijn verhaal wilde luisteren,maar ik ga weer zei hij. Ik hielp hem met z'n rugzak en liep een eindje met hem mee.
Op het punt waar ik weer richting Amersfoort kon fietsen, namen we afscheid.
Ik wenste hem een goede reis.

Hij riep me na: "Meneer bedenk dat een schildpad meer ziet van de weg dan een haas"

De laatste paar kilometer ben ik gaan lopen naar Amersfoort en weet je hij had gelijk.

Het mysterie van de Goudkoerier

Ook ik ben in de ban van de schat!

Het fenomeen doet zich voor dat sinds een jaar honderden mensen met het boek Het Mysterie van de Goudkoerier onder de arm de Utrechtse Heuvelrug & het Kromme Rijn gebied afstruinen op zoek naar een werkelijke schat!
Zij volgen de levens van drie koeriers van koning Lodewijk Napoleon die gedurende vijf dagen in 1810 een geheime missie uitvoeren. Ze bezoeken oude gebouwen, speuren rond door bossen en heuvels naar details en aanwijzingen.

Onderweg raadplegen ze voortdurend de talloze geheimzinnige tekeningen, foto’s, cryptische schetsen, routekaarten en codes in een verwoede poging dit mysterie te onthullen. De uiteindelijke oplossing moet hen tot op 20 cm nauwkeurig leiden naar de plaats waar de sleutel tot de schat ligt.

Op een forum van puzzelaars worden – na menige slapeloze nacht slapeloze nacht – de nieuwste ontdekkingen met elkaar gedeeld, uiterst voorzichtig, want vanzelfsprekend wil ieder voor zich de ultieme slotconclusie trekken.

Wat bezielt die lui?
Voor de een is dit hele mysterie een gegronde reden om Ton Nennie, puzzelontwerper en bedenker van dit unieke project, met een brede grijns te verwensen, voor de ander om hem juist te bedanken voor het intrigerende labyrint van vernuftig in elkaar grijpende puzzels.
Ook de niet doorgewinterde puzzelaar krijgt interessante mogelijkheden om zich op een unieke wijze te ontspannen, zowel thuis als in de natuur, met deze spannende historische roman, die Ton samen met Pim van Arnhem heeft geschreven.
Gezinnen met kinderen kunnen deze ultieme kans aangrijpen om fraaie historische plaatsen te bezoeken en ter plekke het verhaal tot leven te laten komen.
Met Het mysterie van de Goudkoerier moet het mogelijk zijn nog veel meer mensen in actie te krijgen om niet alleen hun hersens te kraken maar ook dit prachtige natuurgebied te doorkruisen met dat ene grote doel voor ogen:
De schat met gouden dukaten!




Gegarandeerd: maanden van lees- en schatgraafplezier!
Boek: Het Mysterie van de Goudkoerier
Auteurs: Ton Nennie en Pim van Arnhem
Uitgever: House of Knowledge (Dutch FilmWorks)

Website: http://www.goudkoerier.nl

Forum: http://goudkoerier.forum-xl.nl/index.php

Facebook: https://www.facebook.com/DeGoudkoerier


Wie zijn deze creatieve auteurs?
Ton Nennie verstaat de kunst om mensen mee te zuigen in een ongekend puzzelavontuur, of ze nu wel of niet fervente puzzelaars zijn. Met elke puzzel heeft hij een unieke creatie neergezet.
In combinatie met elkaar vertellen de puzzels als het ware stapsgewijs hun eigen verhaal in het ontrafelen van het Mysterie.
In 1993 heeft Ton ook al duizenden mensen het hoofd op hol gebracht met het schatgraafproject Het Zevende Labyrint. Na 3 jaar en 2 maanden heeft een fanatieke puzzelaar die gouden schat ter waarde van 18.000 gulden werkelijk opgegraven in de bossen bij Kootwijk.


Pim van Arnhem presteerde het om het verhaal en alle bedenksels van Ton tot een meeslepende historische thriller neer te zetten.
De lezer van Het mysterie van de Goudkoerier zal dan ook wandelend en fietsend over de Utrechtse Heuvelrug de prachtig geschreven historisch setting van het verhaal direct ervaren.
Natuur en cultuur van landschappen en gemeentes komen tot leven door de indringende schrijfstijl van Pim.
Pim is nu in een vergevorderd stadium met zijn nieuwe thriller ZIEK! (werktitel). Een grote uitgever en filmproducent zijn intussen geïnteresseerd om dit boek uit te geven en te verfilmen.
In ZIEK! gaat het om een zeer spannend en actueel boek waarin hij als een Michael Crichton de grenzen tussen wetenschap en actualiteit met elkaar verbindt.

En wat geven deze snoodaards prijs? Clues!
De afgelopen maanden worden puzzelaars verrast met clues die vrijgegeven worden via de Goudkoerier Website en Facebook. Op het forum gonst het van de geruchten. Men vraagt zich af: “Is dit een deeloplossing of een Red Herring?”
Op drie plaatsen op de Utrechtse Heuvelrug zijn al kokers opgegraven waar prijzen aan verbonden waren waarmee men op de Website op verborgen pagina’s kon komen, waar clues werden vrijgegeven.


Ontmoeting puzzelaars!
Zaterdag 20 en 27 april 2013
Op beide dagen om 10:15 uur ontmoeten verschillende groepen puzzelaars Ton Nennie bij de onderbrug van kasteel Amerongen. Onder professionele leiding treden zij in de voetsporen van één van de koeriers uit het boek.
Geheime trappen zullen worden beklommen en verschillende scènes uit het boek lijken plotseling werkelijkheid te worden.
Op weg naar de Amerongse berg stuiten ze op verschillende interessante objecten. Intussen zullen de puzzelaars natuurlijk verwoede pogingen doen om Ton enige tips te ontfutselen.

Gouden Eeuw van China

Woensdag 29 februari heb ik de tentoonstelling "Gouden eeuw van China"in het Drents museum te Assen bezocht.
Na een treinreis van ander half uur was ik tegen 11 uur in Assen, waar bleek dat meerdere mensen die dag de tentoonstelling wilde bezoeken. Gelukkig was er bij de ingang van het museum maar een korte rij. Het museum bleek een verrassend nieuwe tentoonstellingsruimte te herbergen. De vorige keer kwam je nog via de oude ingang binnen in een oud pand aan de Brink. Nu was de ingang modern, licht en ruim.
Ook de tentoonstellingsruimte was erg mooi licht. Witte marmeren muren en vloeren. Hierdoor wordt je niet afgeleid door overbodige zaken als je de tentoonstelling gaat bekijken.
Ook dit keer was de tentoonstelling weer van grote klasse, mooi ingericht met enorm mooie stukken uit de bloeitijd van de Tang-dynastie (618 – 907 na Chr).

Op de website van het museum staat dit geschreven:
Chang’an (het huidige Xi’an) vormde het hart van het keizerrijk, de eerste stad in het oosten van waaruit de Zijderoute over het land liep als een levensader van cultuur, religie en handelswaar. De stad was de grootste en meest florerende Aziatische hoofdstad met op zeker moment een miljoen inwoners. Handelaren en kooplieden uit alle windstreken kwamen met luxe artikelen naar China. Nieuwe culturen en religies kwamen mee. Kleding en sieraden, gebruiksvoorwerpen, etherische oliën, voedingsmiddelen en wijn uit het buitenland waren zowel in de paleizen als bij een groot deel van de stadsbevolking populair. Kunst en literatuur bloeiden.

De tentoonstelling laat bijzondere archeologische vondsten uit de Tang-dynastie zien. Circa honderdvijftig voorwerpen van onder andere aardewerk, zilver, goud, glas en steen tonen het vakmanschap van de Gouden Eeuw van China. Er zijn uitzonderlijke terracottabeelden van mensen en dieren, geglazuurd in prachtige kleuren, en unieke wandschilderingen met de sfeer van het leven aan het Chinese hof. Prachtige kamelen met hun bagage, mooie vrouwen met ronde vormen, muzikanten op paarden die de bedrijvigheid van een wereldstad laten zien.

De tentoonstelling is vormgegeven door Atelier Hähnel-Bökens uit Dusseldorf en is de eerste internationale expositie in het vernieuwde Drents Museum.


Ik heb weer erg genoten van deze mooie tentoonstelling en kan iedereen aanraden te gaan kijken. Wees wel snel want hij duurt nog maar tot 15 april 2012.

Muzikant te paard

Slapend meisje op een kameel. Koud beschilderd aardewerk, Hansenzhai, Xi’an Municipal Museum

Jachtfiguren,met lynx,cheeta en valk

Opening expositie in HET-atelier

In HET-atelier (Hettinga’s atelier) is deze keer een dubbelexpositie in februari en maart.



Ivonne van Prehn Wiese woont in Lunteren en heeft zich gespecialiseerd in schilder-, zeefdruk- en gemengde technieken. Daarna heeft zij de vakopleiding “Organisch Vormgever” in de beeldhouwkunst afgerond. Zij werkt met klei,gips,steen,ijzer,rvs en brons. In Amicitia exposeert zij met sculpturen in brons. Met driedimensionale vormen brengt zij beweging in het statische waarbij verbeeld wordt wat je met woorden moeilijk kan uitdrukken. Hierbij is zij vooral op zoek naar de essentie, het wezen achter het zichtbare en geeft dat vorm. Hierbij probeert zij het gevoel van de kijker te raken.

In haar werk houdt ze zich bezig met het hele proces van ontwerp tot afwerking. Haar uitgangspunt is het maken van unica of beperkte oplages van beelden, plastieken en reliëfs. Emoties komen tot uitdrukking in haar werkstukken. De zin van het leven, het zoeken naar het wezen in zichzelf en de ander, zijn thema’s die worden uitgewerkt.

Ivonne heeft regelmatig exposities in de provincie Gelderland en Utrecht.



Ria van der Linden woont in Ede en heeft aan Kunstacademie Kampen Monumentale Vormgeving gestudeerd. Vanaf 1986 is zij in haar drukkerij actief met drukken op stof en behang. Onder de naam “ZEEBRA zeefdruk kleine metrages” voert zij opdrachten uit voor ontwerpers, kunstenaars en interieurarchitecten maar ook voor particulieren.

Naast opdrachten voert Ria ook eigen ontwerpen uit. Die zijn veelal geënt op de plantenwereld of op vrije, grafische vormen. De handbedrukte stoffen worden gebruihttp://www.blogger.com/img/blank.gifkt voor gordijnen, kamerschermehttp://www.blogger.com/img/blank.gifn en tafelkleden of worden, zoals bij de kussens en de zogeheten textielen potten, welke nu in HET-atelier te zien zijn, gecombineerd met geweven en effen stoffen.

Alle kussens en potten zijn uniek: diverse maten en stofsoorten, combinaties van verzorgd zwart-wit of vrolijke kleuren.

Zie ook: www.zeebra-zeefdruk.nl




De feestelijke opening van de expositie is op vrijdag 3 februari om 17 uur en zal verricht worden door Drs. F. Nederveen uit Barneveld.

U bent daarbij van harte welkom.

De openingstijden van HET-atelier in Amicitia, Stadsring 154-156, 3811 HS te Amersfoort zijn van 13 – 17 uur van dinsdag tot en met zaterdag en tijdens de kunstkijkroute op iedere derde zondag van de maand van 13 – 17 uur.

Voor nadere gegevens Jaap Hettinga, e-mail: jhettinga@hetnet.nl of telefoon: 033-4611230

Passiespelen Tegelen

Zondag 4 juli zijn we naar de passiespelen in Tegelen geweest. De katholieke bond voor ouderen in Amersfoort had nog wat plaatsen over in de bus en vrienden van ons vroegen of we meegingen. Normaal zouden we niet zelf er zomaar heen gegaan zijn, maar nu was het een mooie gelegenheid de passiespelen eens te bezoeken.

Een stukje informatie: Het passiespel is van oorsprong een uit de middeleeuwen stammend mysteriespel. Deze spelen waren een in de volkstaal gespeelde populaire vorm van de kerkelijke vieringen rond Goede Vrijdag en Pasen. Het gebruik duurde voort tot in de 16e eeuw. In de 17e eeuw leefde de traditie weer op, eerst in het Duitse Oberammergau en later in andere Europese landen als Oostenrijk, Frankrijk, België. In Nederland zijn de passiespelen in vergelijking met de omringende landen laat begonnen: vanaf 1931 worden in Tegelen de passiespelen opgevoerd.
Passiespelen Tegelen: Sinds 1931 worden in het openluchttheater De Doolhof in Tegelen de passiespelen opgevoerd. Het was de bedoeling dat de spelen om de vijf jaar werden opgevoerd, maar door diverse omstandigheden lukt dat vaak niet. Pas vanaf 1975 worden de passiespelen consequent om de vijf jaar uitgevoerd. Het meest recente speelseizoen was 2005, toen de 18e reeks voorstellingen werd opgevoerd. zie verder ook :Wikipedia

Passiespelen 2010:
De 19e reeks opvoeringen begint met de première op zondag 16 mei 2010 en eindigt op zondag 12 september 2010. Regisseur Cees Rullens gebruikt tijdens deze editie wederom de tekst van Wiel Kusters, die op enkele punten is aangepast. In de visie van Rullens op het spel krijgt het volk een belangrijkere rol. Het nieuwe decor, ontworpen door Cor van Leipsig, moet het spel dichter bij het publiek brengen. De voor deze editie speciaal gecomponeerde muziek is van Nard Reijnders. Op 16 mei werd de premiere van de 19e editie bijgewoond door koningin Beatrix. Het stuk kreeg lovende recensies van onder meer Dagblad de Limburger.

Zelf was ik danig onder de indruk van de regie en de totale uitvoering door al die honderden amateurs. Zij steken er maanden en jaren energie in om een mooie voorstelling te maken. Ook het decor en de muziek waren groots en niet in de laatste plaats werkte ook het weer mee. Hoewel de tegenstelling erg groot is om het lijden van Jezus te bekijken midden in de zomer hebben we een hele mooie voorstelling gezien.. Verder laat ik de foto's de rest van het verhaal vertellen.


decor

decor

Lazerus

schriftgeleerden

de 2 j's Judas en Jezus

Intocht Jerusalem

Jezus in de tempel

tempel

Jezus in de tempel

Laatste avondmaal

In de hof van de olijven

Pilatus en Jezus

Herodus

Pilatus

Herodus

Geseling

Kruisiging

Aan het kruis

Maria en Jezus