Onderweg naar het einde van de wereld..

Van de week zat ik even rustig in het nieuwe schildpaddenhuis van Dierenpark Amersfoort. Het viel me op dat veel bezoekers hele verhalen vertellen tegen de schildpadden, mensen lijken toch makkelijker tegen dieren te praten dan tegen mensen. Ik moest tijdens dat kijken naar de schildpadden en de bezoekers denken aan een ontmoeting die ik al enige tijd geleden had.



Tijdens een fietstocht zat ik net op een terrasje om een kop koffie te drinken toen ik hem aan zag komen. Een man met een enorme rugzak die moeizaam richting het terras liep. Omdat er alleen nog een stoel aan mijn tafel vrij was vroeg hij of hij bij mij mocht komen zitten. Ik zei dat dat goed was en vroeg of hij ook koffie wilde, want ik moest nog bestellen. Hij zei graag en op de vraag of appeltaart erbij ook een idee was zei hij nou dat sla ik niet af.
On der koffie vroeg ik waar hij naartoe ging en hij antwoorde: "Naar het einde van de wereld". Naar het einde van de wereld vroeg ik. Ja zei hij en ik volg de weg van de sterren. Ik keek vermoedelijk nogal verbaasd, dus hij begon te vertellen.

"U heeft zeker wel gezien dat ik wat moeilijk loop, dat komt doordat ik vroeger polio heb gehad, daardoor loop ik wat moeilijker. Ik wordt daar door de kinderen in de buurt al jaren mee geplaagd en kwam bijna niet meer buiten. Eigenlijk zag ik bijna niemand meer. Ook mijn eigen kinderen zijn altijd druk en kwamen eigenlijk alleen voor de vorm nog langs. Mijn vrouw en ik leven ook al jaren een eigen leven en in zat steeds meer met een boek in mijn eigen hoekje.
Op een gegeven moment dacht ik ik ga het einde van de wereld gewoon opzoeken. Ik had in een boek eens iets gelezen over een plek waar het einde van de wereld zou zijn. Dat bleek Cabo Fisterra (= de Kaap aan het Einde van de Wereld) te zijn. Waarom dus thuis zitten wachten als je er ook zelf naar toe kan gaan. En weet u wat, het bevalt me goed, ik ben nog maar een week onderweg en heb al meer mensen gesproken dan het hele afgelopen jaar. Die rugzak en en mijn manier van lopen schijnt mensen te verleiden tot gesprekken. Waar ik eerst werdt bespot omdat ik wat moeilijk loop is men nu vol lof over mijn doel. De mensen vragen hoelang ik er over ga doen of hoeveel kilometer ik moet lopen vandaag. Ik ben dan verbaasd, waarom zou je 35 kilometer op een dag gaan doorlopen om op tijd bij een slaapplaats te zijn? Dan mis je toch alle mooie dingen en ervaringen onderweg. Ik heb niks gepland ik ga toch immers naar het einde van de wereld. Daar wil je ook weer niet te snel aankomen lachte hij. Ik word onderweg goed verzorgd, mensen zo als u bieden me koffie aan, andere waar ik vraag of ik mijn tent mog opzetten, bieden een bed in hun huis aan. Mensen wensen me een goede reis en zeggen voor me te bidden. Waarom zou ik haast maken. Thuis zit niemand op me te wachten dus ik zie wel wanneer ik bij het einde van de wereld ben."
Ik vroeg hem maar als je daar nu aangekomen bent ga je dan terug? Nee zei hij ik ga niet terug, ik blijf daar denk ik of ik ga langs de rand van de wereld lopen, ik heb in deze week al geleerd dat alle andere zaken niet relevant zijn. Bezuinigingen, Rutte, pensioen, Euro het is allemaal ballast. Je hebt er niets aan het verpest je leven. Ik leef van de gesprekken zo als nu, de aandacht van de mensen onderweg, dus waarom teruggaan. Mensen vliegen langs me heen op snelle fietsen en mooie autos, maar ze zien niks. Ik voel en ervaar alles om me heen. Die rugzak wordt met de dag lichter, omdat ik alle onnodige zaken onderweg achterlaat, ook de geestelijke ballast van de afgelopen jaren.



Meneer bedankt voor de koffie en dat u naar mijn verhaal wilde luisteren,maar ik ga weer zei hij. Ik hielp hem met z'n rugzak en liep een eindje met hem mee.
Op het punt waar ik weer richting Amersfoort kon fietsen, namen we afscheid.
Ik wenste hem een goede reis.

Hij riep me na: "Meneer bedenk dat een schildpad meer ziet van de weg dan een haas"

De laatste paar kilometer ben ik gaan lopen naar Amersfoort en weet je hij had gelijk.

Het mysterie van de Goudkoerier

Ook ik ben in de ban van de schat!

Het fenomeen doet zich voor dat sinds een jaar honderden mensen met het boek Het Mysterie van de Goudkoerier onder de arm de Utrechtse Heuvelrug & het Kromme Rijn gebied afstruinen op zoek naar een werkelijke schat!
Zij volgen de levens van drie koeriers van koning Lodewijk Napoleon die gedurende vijf dagen in 1810 een geheime missie uitvoeren. Ze bezoeken oude gebouwen, speuren rond door bossen en heuvels naar details en aanwijzingen.

Onderweg raadplegen ze voortdurend de talloze geheimzinnige tekeningen, foto’s, cryptische schetsen, routekaarten en codes in een verwoede poging dit mysterie te onthullen. De uiteindelijke oplossing moet hen tot op 20 cm nauwkeurig leiden naar de plaats waar de sleutel tot de schat ligt.

Op een forum van puzzelaars worden – na menige slapeloze nacht slapeloze nacht – de nieuwste ontdekkingen met elkaar gedeeld, uiterst voorzichtig, want vanzelfsprekend wil ieder voor zich de ultieme slotconclusie trekken.

Wat bezielt die lui?
Voor de een is dit hele mysterie een gegronde reden om Ton Nennie, puzzelontwerper en bedenker van dit unieke project, met een brede grijns te verwensen, voor de ander om hem juist te bedanken voor het intrigerende labyrint van vernuftig in elkaar grijpende puzzels.
Ook de niet doorgewinterde puzzelaar krijgt interessante mogelijkheden om zich op een unieke wijze te ontspannen, zowel thuis als in de natuur, met deze spannende historische roman, die Ton samen met Pim van Arnhem heeft geschreven.
Gezinnen met kinderen kunnen deze ultieme kans aangrijpen om fraaie historische plaatsen te bezoeken en ter plekke het verhaal tot leven te laten komen.
Met Het mysterie van de Goudkoerier moet het mogelijk zijn nog veel meer mensen in actie te krijgen om niet alleen hun hersens te kraken maar ook dit prachtige natuurgebied te doorkruisen met dat ene grote doel voor ogen:
De schat met gouden dukaten!




Gegarandeerd: maanden van lees- en schatgraafplezier!
Boek: Het Mysterie van de Goudkoerier
Auteurs: Ton Nennie en Pim van Arnhem
Uitgever: House of Knowledge (Dutch FilmWorks)

Website: http://www.goudkoerier.nl

Forum: http://goudkoerier.forum-xl.nl/index.php

Facebook: https://www.facebook.com/DeGoudkoerier


Wie zijn deze creatieve auteurs?
Ton Nennie verstaat de kunst om mensen mee te zuigen in een ongekend puzzelavontuur, of ze nu wel of niet fervente puzzelaars zijn. Met elke puzzel heeft hij een unieke creatie neergezet.
In combinatie met elkaar vertellen de puzzels als het ware stapsgewijs hun eigen verhaal in het ontrafelen van het Mysterie.
In 1993 heeft Ton ook al duizenden mensen het hoofd op hol gebracht met het schatgraafproject Het Zevende Labyrint. Na 3 jaar en 2 maanden heeft een fanatieke puzzelaar die gouden schat ter waarde van 18.000 gulden werkelijk opgegraven in de bossen bij Kootwijk.


Pim van Arnhem presteerde het om het verhaal en alle bedenksels van Ton tot een meeslepende historische thriller neer te zetten.
De lezer van Het mysterie van de Goudkoerier zal dan ook wandelend en fietsend over de Utrechtse Heuvelrug de prachtig geschreven historisch setting van het verhaal direct ervaren.
Natuur en cultuur van landschappen en gemeentes komen tot leven door de indringende schrijfstijl van Pim.
Pim is nu in een vergevorderd stadium met zijn nieuwe thriller ZIEK! (werktitel). Een grote uitgever en filmproducent zijn intussen geïnteresseerd om dit boek uit te geven en te verfilmen.
In ZIEK! gaat het om een zeer spannend en actueel boek waarin hij als een Michael Crichton de grenzen tussen wetenschap en actualiteit met elkaar verbindt.

En wat geven deze snoodaards prijs? Clues!
De afgelopen maanden worden puzzelaars verrast met clues die vrijgegeven worden via de Goudkoerier Website en Facebook. Op het forum gonst het van de geruchten. Men vraagt zich af: “Is dit een deeloplossing of een Red Herring?”
Op drie plaatsen op de Utrechtse Heuvelrug zijn al kokers opgegraven waar prijzen aan verbonden waren waarmee men op de Website op verborgen pagina’s kon komen, waar clues werden vrijgegeven.


Ontmoeting puzzelaars!
Zaterdag 20 en 27 april 2013
Op beide dagen om 10:15 uur ontmoeten verschillende groepen puzzelaars Ton Nennie bij de onderbrug van kasteel Amerongen. Onder professionele leiding treden zij in de voetsporen van één van de koeriers uit het boek.
Geheime trappen zullen worden beklommen en verschillende scènes uit het boek lijken plotseling werkelijkheid te worden.
Op weg naar de Amerongse berg stuiten ze op verschillende interessante objecten. Intussen zullen de puzzelaars natuurlijk verwoede pogingen doen om Ton enige tips te ontfutselen.

Gouden Eeuw van China

Woensdag 29 februari heb ik de tentoonstelling "Gouden eeuw van China"in het Drents museum te Assen bezocht.
Na een treinreis van ander half uur was ik tegen 11 uur in Assen, waar bleek dat meerdere mensen die dag de tentoonstelling wilde bezoeken. Gelukkig was er bij de ingang van het museum maar een korte rij. Het museum bleek een verrassend nieuwe tentoonstellingsruimte te herbergen. De vorige keer kwam je nog via de oude ingang binnen in een oud pand aan de Brink. Nu was de ingang modern, licht en ruim.
Ook de tentoonstellingsruimte was erg mooi licht. Witte marmeren muren en vloeren. Hierdoor wordt je niet afgeleid door overbodige zaken als je de tentoonstelling gaat bekijken.
Ook dit keer was de tentoonstelling weer van grote klasse, mooi ingericht met enorm mooie stukken uit de bloeitijd van de Tang-dynastie (618 – 907 na Chr).

Op de website van het museum staat dit geschreven:
Chang’an (het huidige Xi’an) vormde het hart van het keizerrijk, de eerste stad in het oosten van waaruit de Zijderoute over het land liep als een levensader van cultuur, religie en handelswaar. De stad was de grootste en meest florerende Aziatische hoofdstad met op zeker moment een miljoen inwoners. Handelaren en kooplieden uit alle windstreken kwamen met luxe artikelen naar China. Nieuwe culturen en religies kwamen mee. Kleding en sieraden, gebruiksvoorwerpen, etherische oliën, voedingsmiddelen en wijn uit het buitenland waren zowel in de paleizen als bij een groot deel van de stadsbevolking populair. Kunst en literatuur bloeiden.

De tentoonstelling laat bijzondere archeologische vondsten uit de Tang-dynastie zien. Circa honderdvijftig voorwerpen van onder andere aardewerk, zilver, goud, glas en steen tonen het vakmanschap van de Gouden Eeuw van China. Er zijn uitzonderlijke terracottabeelden van mensen en dieren, geglazuurd in prachtige kleuren, en unieke wandschilderingen met de sfeer van het leven aan het Chinese hof. Prachtige kamelen met hun bagage, mooie vrouwen met ronde vormen, muzikanten op paarden die de bedrijvigheid van een wereldstad laten zien.

De tentoonstelling is vormgegeven door Atelier Hähnel-Bökens uit Dusseldorf en is de eerste internationale expositie in het vernieuwde Drents Museum.


Ik heb weer erg genoten van deze mooie tentoonstelling en kan iedereen aanraden te gaan kijken. Wees wel snel want hij duurt nog maar tot 15 april 2012.

Muzikant te paard

Slapend meisje op een kameel. Koud beschilderd aardewerk, Hansenzhai, Xi’an Municipal Museum

Jachtfiguren,met lynx,cheeta en valk

Opening expositie in HET-atelier

In HET-atelier (Hettinga’s atelier) is deze keer een dubbelexpositie in februari en maart.



Ivonne van Prehn Wiese woont in Lunteren en heeft zich gespecialiseerd in schilder-, zeefdruk- en gemengde technieken. Daarna heeft zij de vakopleiding “Organisch Vormgever” in de beeldhouwkunst afgerond. Zij werkt met klei,gips,steen,ijzer,rvs en brons. In Amicitia exposeert zij met sculpturen in brons. Met driedimensionale vormen brengt zij beweging in het statische waarbij verbeeld wordt wat je met woorden moeilijk kan uitdrukken. Hierbij is zij vooral op zoek naar de essentie, het wezen achter het zichtbare en geeft dat vorm. Hierbij probeert zij het gevoel van de kijker te raken.

In haar werk houdt ze zich bezig met het hele proces van ontwerp tot afwerking. Haar uitgangspunt is het maken van unica of beperkte oplages van beelden, plastieken en reliëfs. Emoties komen tot uitdrukking in haar werkstukken. De zin van het leven, het zoeken naar het wezen in zichzelf en de ander, zijn thema’s die worden uitgewerkt.

Ivonne heeft regelmatig exposities in de provincie Gelderland en Utrecht.



Ria van der Linden woont in Ede en heeft aan Kunstacademie Kampen Monumentale Vormgeving gestudeerd. Vanaf 1986 is zij in haar drukkerij actief met drukken op stof en behang. Onder de naam “ZEEBRA zeefdruk kleine metrages” voert zij opdrachten uit voor ontwerpers, kunstenaars en interieurarchitecten maar ook voor particulieren.

Naast opdrachten voert Ria ook eigen ontwerpen uit. Die zijn veelal geënt op de plantenwereld of op vrije, grafische vormen. De handbedrukte stoffen worden gebruihttp://www.blogger.com/img/blank.gifkt voor gordijnen, kamerschermehttp://www.blogger.com/img/blank.gifn en tafelkleden of worden, zoals bij de kussens en de zogeheten textielen potten, welke nu in HET-atelier te zien zijn, gecombineerd met geweven en effen stoffen.

Alle kussens en potten zijn uniek: diverse maten en stofsoorten, combinaties van verzorgd zwart-wit of vrolijke kleuren.

Zie ook: www.zeebra-zeefdruk.nl




De feestelijke opening van de expositie is op vrijdag 3 februari om 17 uur en zal verricht worden door Drs. F. Nederveen uit Barneveld.

U bent daarbij van harte welkom.

De openingstijden van HET-atelier in Amicitia, Stadsring 154-156, 3811 HS te Amersfoort zijn van 13 – 17 uur van dinsdag tot en met zaterdag en tijdens de kunstkijkroute op iedere derde zondag van de maand van 13 – 17 uur.

Voor nadere gegevens Jaap Hettinga, e-mail: jhettinga@hetnet.nl of telefoon: 033-4611230

Passiespelen Tegelen

Zondag 4 juli zijn we naar de passiespelen in Tegelen geweest. De katholieke bond voor ouderen in Amersfoort had nog wat plaatsen over in de bus en vrienden van ons vroegen of we meegingen. Normaal zouden we niet zelf er zomaar heen gegaan zijn, maar nu was het een mooie gelegenheid de passiespelen eens te bezoeken.

Een stukje informatie: Het passiespel is van oorsprong een uit de middeleeuwen stammend mysteriespel. Deze spelen waren een in de volkstaal gespeelde populaire vorm van de kerkelijke vieringen rond Goede Vrijdag en Pasen. Het gebruik duurde voort tot in de 16e eeuw. In de 17e eeuw leefde de traditie weer op, eerst in het Duitse Oberammergau en later in andere Europese landen als Oostenrijk, Frankrijk, België. In Nederland zijn de passiespelen in vergelijking met de omringende landen laat begonnen: vanaf 1931 worden in Tegelen de passiespelen opgevoerd.
Passiespelen Tegelen: Sinds 1931 worden in het openluchttheater De Doolhof in Tegelen de passiespelen opgevoerd. Het was de bedoeling dat de spelen om de vijf jaar werden opgevoerd, maar door diverse omstandigheden lukt dat vaak niet. Pas vanaf 1975 worden de passiespelen consequent om de vijf jaar uitgevoerd. Het meest recente speelseizoen was 2005, toen de 18e reeks voorstellingen werd opgevoerd. zie verder ook :Wikipedia

Passiespelen 2010:
De 19e reeks opvoeringen begint met de première op zondag 16 mei 2010 en eindigt op zondag 12 september 2010. Regisseur Cees Rullens gebruikt tijdens deze editie wederom de tekst van Wiel Kusters, die op enkele punten is aangepast. In de visie van Rullens op het spel krijgt het volk een belangrijkere rol. Het nieuwe decor, ontworpen door Cor van Leipsig, moet het spel dichter bij het publiek brengen. De voor deze editie speciaal gecomponeerde muziek is van Nard Reijnders. Op 16 mei werd de premiere van de 19e editie bijgewoond door koningin Beatrix. Het stuk kreeg lovende recensies van onder meer Dagblad de Limburger.

Zelf was ik danig onder de indruk van de regie en de totale uitvoering door al die honderden amateurs. Zij steken er maanden en jaren energie in om een mooie voorstelling te maken. Ook het decor en de muziek waren groots en niet in de laatste plaats werkte ook het weer mee. Hoewel de tegenstelling erg groot is om het lijden van Jezus te bekijken midden in de zomer hebben we een hele mooie voorstelling gezien.. Verder laat ik de foto's de rest van het verhaal vertellen.


decor

decor

Lazerus

schriftgeleerden

de 2 j's Judas en Jezus

Intocht Jerusalem

Jezus in de tempel

tempel

Jezus in de tempel

Laatste avondmaal

In de hof van de olijven

Pilatus en Jezus

Herodus

Pilatus

Herodus

Geseling

Kruisiging

Aan het kruis

Maria en Jezus

Veen- en Veldendijkpad

Vandaag een hele sportieve dag gehad. Vanmorgen half negen op de fiets naar Spakenburg gereden, onze fietsen moesten voor onderhoud naar Steven Koelewijn tweewielers , om half 10 waren we daar. Precies volgens afspraak. Daarna zijn we naar het centrum van Spakenburg gelopen om te kijken of we al ergens koffie konden krijgen, maar helaas alle zaken waren nog dicht. Toen zijn we maar onze wandelschoenen gaan aantrekken en op pad gegaan. Dit keer wilde we de hele route van het Veen- en Veldendijkpad gaan lopen. De vorige keer konden we maar een klein stukje lopen, omdat het enorm hard ging regenen en onweren.
Maar nu was het prachtig wandelweer, zon en een klein beetje wind. Helaas was een groot gedeelte van de wandeling door de weilanden niet toegestaan ivm het broedseizoen van de weidevogels. Dus wat meer gelopen over asfaltwegen. Maar genoeg vogels, fluitekruit, lisdotters en boterbloemen gezien. Veel vogels hadden nog jonge, wat erg leuk was. Tegen half 12 kwamen we weer in het centrum van Spakenburg aan en konden we aan de koffie met natte cake,slagroom en aardbeien. Waarna we het 2e gedeelte van de route zijn gaan lopen. Eerst nog wat broodjes en water gekocht voor onderweg. Langs de oude haven en daarna de dijk richting Nijkerk opgelopen, hier ook weer veel watervogels gezien. Zo tegen 2 uur waren we weer bij Steven Koelewijn en konden we onze wandelschoenen weer uit trekken en de fietsen weer meenemen. Omdat we geen zin hadden de lange rechte weg naar Amersfoort te fietsen zijn we omgereden via Eembrugge en langs de Eem terug. Bij de brug naar Baarn over de Eem gegaan en daarna nog heerlijk op het terras bij Eemlust koffie genomen.
Rond 4 uur waren we weer thuis.
Met 41 km op de teller en 14 km te hebben gewandeld was het heerlijk op de bank te kunnen ploffen.

Historische Driehoek Hoorn, Medemblik, Enkhuizen

Afgelopen woensdag zijn we met de leden van de Puntenburger Muzikanten een dagje weg geweest. We vertrokken met de bus rond half 10 vanuit Amersfoort naar Hoorn. Het weer was niet echt mooi, regen en veel wind. En nog geen 8 graden. In de bus was vriend Jaap al voorzien van een slinger en feestmuts, hij was die dag jarig. Knap dat hij die de hele dag heeft opgehouden.In Hoorn zijn we op de stoomtram gestapt die ons in zo'n ander half uur in Medemblik afleverde. Onderweg konden we ons te goed doen aan koffie en West Friese krentenmik. Ondanks de regen en de kou zijn we toch nog even Medemblik ingelopen, maar al gauw weer terug gegaan naar het station. Gelukkig konden we al vrij snel op de boot naar Enkhuizen stappen daar was het warm en stond de broodmaaltijd al op ons te wachten. Door de harde wind stond er nogal wat golfslag op het IJsselmeer en dat koste heel wat mensen hun net opgegeten broodmaaltijd. Veel zeezieken dus. Gelukkig hadden wij geen last.
Na een uur en een kwartier varen legde we aan bij het Zuiderzee museum. Niet iedereen had aan de reacties te horen begrepen dat dit een buiten museum was. Dat was dus extra kou lijden. Ben toch blij dat ik Enkhuizen goed ken en weet hoe koud het daar kan zijn.
We zijn uiteindelijk wat eerder weg gegaan uit het museum omdat ik onze vrienden El en Jaap wat van Enkhuizen wilde laten zien. Toen een aantal mensen dat hoorde dat je ook lopend naar het station kon , gingen die ook met ons mee. Zo had ik dus een klein gezelschap mee voor een tour door mijn moeders geboorte stad. Natuurlijk even de oude bakkerswinkel van mijn opa even laten zien.
Bij het station aangekomen stond de bus al te wachten en konden we weer opwarmen op de terugreis naar Amersfoort.